Choinkowe ciasteczka z witrażykami

Ciasteczka są pyszne, chociaż dla mnie mogłyby być mniej słodkie - - ale takie dzieci lubią najbardziej :)

Przepis na maślane ciasteczka wzięłam od Natalii z cincina - na blogu podaję jak zwykle z moimi udoskonaleniami.

Składniki:

-40 dag mąki
-20 dag masła
-15 dag cukru pudru
-4 żółtka ugotowane na twardo (przetarte przez sitko)
-2 żółtka surowe
paczka kolorowych landrynek

Ciasto zagnieść, włożyć zawinięte w folię albo woreczek do lodówki na ok 30 min.
Wałkować na grubość 0,5 cm i wykrawać ciasteczka. Przenieść ciasteczka na blachę wyłożoną papierem, w środek ciasteczek - nasypać pokruszonych landrynek. Piec w gorącym piekarniku ok. 12-15 min (ja nastawiam piekarnik na 200 st. , w oryginale było 180 st.).

Jeśli ciasteczka mają zawisnąć na choince - w każdym przed upieczeniem trzeba dodatkowo zrobić wykałaczką mały otwór, przez który przeciągniemy później nitkę.

Zapiekanka ziemniaczano-brukselkowa

Ziemniaki, brukselka, pomidor, mała śmietana, 2 jajka, szczypta gałki muszkatułowej, pół piersi z kurczaka, kilka gałązek rozmarynu, 1 ząbek czosnku, wiórki masła, oliwa, sól i pieprz.

Brukselkę podgotować 10 minut w osolonej wodzie, odcedzić, ostudzić. Ziemniaki obrać, pokroić na talarki, pierś pokroić na paski, posolić i wymieszać z listami rozmarynu oraz posiekanym czosnkiem.
Śmietanę wymieszać dokładnie z jajkami, zalać ułożone warstwami produkty (ziemniaki najniższa warstwa - posolona). Udekorować wiórkami masła, plastrami pomidora; wstawić do nagrzanego piekarnika.



Piekarnik nagrzewamy do 200 stopni pieczemy około 40 minut - do miękkości ziemniaków.

Święta czas zacząć

W sklepach, na ulicach pełno świątecznych dekoracji. Chyba jednak bez śniegu nie czuję, że Wigilia zbliża się wielkimi krokami.

Choć nie powiem - kulinarnie - zaczęłam już się do Świąt przygotowywać. Nastawiłam fantastyczny (ponoć) piernik, który posmakuję dopiero za dwa tygodnie.

Nie zdecydowałam też jeszcze czy wezmę udział w kolejnej zabawie Olgi, u której na blogu na tapetę weszły przepisy świąteczno-noworoczne - zobaczymy :)

Schab ze śliwkami i rozmarynem

Przepis z "Kuchni włoskiej" w/g oryginału Carre di maiale farcito alle prugne

Poziom trudności: łatwe, czas przygotowania 20 minut + 30 minut na marynowanie śliwek, czas pieczenia 1 i 3/4 godz.

Składniki:
20 suszonych śliwek (najlepiej kalifornijskich)
pół szklanki koniaku
schab bez kości
4 gałązki rozmarynu
2 łyżki masła
4 łyżki oliwy
3/4 szklanki wytrawnego białego wina
1 szklanka bulionu wołowego (może być z kostki Knorr)
sól, pieprz

Śliwki namoczyć w koniaku dolewając ewentualnie wody aby były całkowicie przykryte. Odstawić na 30 minut,po tym czasie wyjąć z marynaty i dokładnie osuszyć.
Schab umyj, zrób w mięsie nacięcia wkładając tam śliwki oraz nacierając pieprzem i solą.
Na mięsie ułóż śliwki i gałązki rozmarynu i owiń t nitką. Dopraw do smaku solą i pieprzem.
W dużym rondlu roztop masło, gdy zacznie się pienić włóż schab i przyrumień z każdej strony.
Przełóż do nagrzanego do 180 st piekarnika, po ok.40 minutach podlej mięso winem. Piecz dalej podlewając co jakiś czas schab bulionem.

Mięso najlepiej smakuje jeszcze gorące, wyborne do ziemniaków zapiekanych z cebulką.

Szarlotka

Szarlotka z bezą

Przepis na szarlotkę podała alice na Cincin - poniżej wersja prawie oryginalna, wykonanie zawiera jednak moje własne modyfikacje i spostrzeżenia.

CIASTO KRUCHE

• 30 dag mąki
• 1 i pół łyżeczki proszku (czubatej)
• 2 żółtka
• 17,5 dag Kasi (oryginalnie masło)
• 70 g cukru pudru (1/3 szklanki)

NADZIENIE

• 5 jabłek (szara reneta) lub więcej np. 6,7  jeśli lubimy wysoką warstwę jabłek w szarlotce
• 50 gram cukru
• mała torebka cukru waniliowego 
• łyżeczka cynamonu
• 1/5 szklanki wody

BEZA

• 2 białka (pozostałe z ciasta)
• 12 dag cukru

Mąkę z proszkiem dobrze wymieszać. Do miski z mąką zetrzeć na tarce Kasię. Składniki wymieszać ręką aż powstanie "piasek" . Żółtka, cukier waniliowy  i biały cukier dołożyć do miski, bardzo szybko zagnieść ciasto. Zawinąć w folię i schować do lodówki na około 30 minut .

Jabłka obrać ze skóry - wyciąć gniazda nasienne, miąższ zetrzeć na tarce na grubych oczkach (lub pokroić w kostkę) i przełożyć do garnka. Dodać cukier, wodę i gotować do momentu aż jabłka lekko się rozpadną. Domieszać cynamon. Przełożyć masę jabłkową na sitko i odstawić na bok. Nadmiar soku odcedzi się sam, a jednocześnie masa zdąży się wystudzić .

Blachę (30x20 cm) wysmarować masłem i wyłożyć papierem do pieczenia. Wylepić blachę 2/3 ciasta . Ponakłuwać widelcem. Włożyć do piekarnika nagrzanego do 200. Piec 12 min.

W tym czasie: ubić pianę z białek na sztywno. Dodać cukier i znowu ubić (nie zmniejszając ilości cukru - bo nie wyjdzie beza tylko gumowata piana).

Po 12 min. wyjąc ciasto z piekarnika, posypać bułką tartą i wyłożyć na nie masę jabłkowa. Wierzch masy jabłkowej posypać bułką tartą i rozłożyć na nią płatkami pozostałe ciasto. Przykryć pianą z białek . Piec 35 min.

Ta szarlotka jest krucha i jednocześnie przepyszna. Beza jest bardzo słodka, więc zwolennicy mniej słodkich ciast mogą nie słodzić masy jabłkowej - wówczas jej kwaskowy smak zrównoważony będzie zbyt słodką bezą.

Mi osobiście bardziej smakuje kiedy ciasto po upieczeniu jest "odstane" - może dlatego, że spód przestaje być wilgotny i robi się bardzo kruchy :)

Rosół z kury z lanymi kluseczkami

Rosół to najbardziej tradycyjna z polskich potraw. A lane kluseczki zamiast makaronu robione są tutaj specjalnie pod dzieci.



Składniki na rosół:
1/2 wiejskiej kury
2 duże marchewki
2 korzenie pietruszki plus gałązka natki
1/2 selera (korzeń) plus 1 gałązka liści selera
1 por
3 listki laurowe, 3-4 ziarna ziela angielskiego, 5 ziaren pieprzu, sól, pieprz mielony


Składniki na lane kluseczki:
1 jajko
2 łyżeczki mąki


Zupa:
Kurę czyścimy (wycinając kuper, nadmiar tłuszczu, usuwając płuca, wątróbkę itp) i ew. obieramy ze skóry. (Kura jest zazwyczaj tłusta, a ja nie lubię pływających olbrzymich oczek tłuszczu w zupie dlatego zawsze kurę obieram ze skóry przed włożeniem do garnka).

Tak przygotowane mięso przekładamy do garnka (duży min. 2,5 l) i zalewamy zimną wodą. Zagotowujemy na dużym ogniu. Po zagotowaniu, ogień zmniejszamy na minimalny tak aby mięso w wodzie tylko lekko pyrkotało. Kurę gotujemy w samej wodzie minimum godzinę, a najlepiej dwie :). Na powierzchni zaczną w tym czasie zbierać się szumowimy (czyli ścięte białko) - w wielu książkach kucharskich zalecane jest ich usunięcie - aby rosół był klarowny. Ja szumowin nie usuwam, uważając że białko samo w sobie jest wartościowe, a ponadto przy tak długim gotowaniu szumowiny opadają na dno. Jeśli jednak szumowin nie znosimy możemy usunąć je łyżką albo specjalnym zbierakiem.

W tym czasie warzywa czyścimy, obieramy, myjemy i w całości dokładamy do gotującej się kury, nie zapominając o liściach laurowych, zielu angielskim i ziarenkach pieprzu oraz natce pietruszki i łodygach selera. Jednocześnie solę zupę łyżką soli i w trakcie dalszego gotowanie smakuję, dodając ewentualnie kilka dodatkowych szczypt . Lubię też na tym etapie dodać świeżo mielony pieprz (kilka obrotów młynka).

Zupę gotuję na wolnym ogniu - do miękkości warzyw - min. 0,5 godz.

Po tym czasie przecedzam zupę przez sitko do osobnego garna (po to, aby otrzymać klarowny i pozbawiony rozgotowanych części warzywnych wywar).

Lane kluseczki:
W małej filiżance mieszam łyżeczką rozbite jajko z 2 łyżeczkami mąki do uzyskania gładkiej, gęstej konsystencji (jak na ciasto naleśnikowe).

Do gotującego się wywaru wlewam ciasto intensywnie mieszając. Lane kluseczki wychodzą bardzo delikatne i rozpływające się w ustach.

Zupę podaję ozdobioną świeżo-siekaną natką pietruszki.

Ulubiona sałatka

puszka kukurydzy konserwowej
żółty ser (ok. 15 dkg)
1/2 długiego, zielonego ogórka
4 plasterki szynki
1 pomidor
majonez (Winiary)
sól, pieprz
musztarda francuska z gorczycą (1 duża łyżka)
siekany koperek (1 kopiasta łyżka)

Żółty ser ścieramy na tarce. Kukurydzę odsączamy z zalewy. Ogórek i pomidora obieramy ze skóry i kroimy w większe kawałki. Szynkę kroimy w drobną kostkę.
W misce mieszamy przygotowane składniki z majonezem i musztardą. Doprawiamy do smaku solą i pieprzem (najlepszy jest świeżo mielony) a na końcu dosypujemy siekanego koperku.

Sałatka jest bardzo prosta, szybka i często do niej wracam. Jest też z pewnością mocno kaloryczna (ser, majonez), ale i tak lubię ją najbardziej.

A - - niekiedy zamiast szynki do sałatki daję 1 jako na twardo, starte na tarce jak ser.

Pierożki szpinakowe

Ciasto na pierogi robię z pamięci, generalnie przepis do ściągnięcia stąd.



Tutaj Misia lepi śmieszne pierogi z "falbankami" :)


I cała kolekcja ;)



Farsz:
opakowanie mrożonego, rozdrobnionego szpinaku
ząbek czosnku
pieprz, sól
10-15 dkg żółtego sera
1 cebula
1/4 kostki masła

Cebulę pokroić w drobną kostkę, zeszklić na patelni na maśle ze szczyptą soli. Odstawić na bok.

Na osobnej patelni rozmrozić szpinak, odlewając w miarę możliwości nadmiar wody. Po całkowitym rozmrożeniu nadal podgrzewać doprawiając wyciśniętym przez praskę ząbkiem czosnku, solą i pieprzem. Masę szpinakową przełożyć na sitko i odcisnąć łyżką nadmiar wody.
Pozostawić do ostygnięcia.

W tym czasie ser zetrzeć na tarce o grubych oczkach, wymieszać z ostudzonym szpinakiem.

Krążki ciasta nadziewać masą szpinakowo-serową dobrze zlepiając brzegi. Wrzucać na osoloną wrzącą wodę, gotować ok 7 minut. Pierogi podawać polane cebulką zeszkloną na maśle.

Tarta cytrynowo- migdałowa

Wstawiam w ramach Orzechowego tygodnia, inspiracją był przepis pochodzący z książki Sarah Banbert "Tarteletki i tarty". Poniżej bardzo uproszczona wersja oryginału:

Składniki:

gotowe ciasto francuskie (uwielbiam)
w oryginale ciasto jest samodzielnie wykonane - 175 g mąki, szczypta soli, 100 g schłodzonego masła ( wiórki) 25 g cukru, 1 żółtko, odrobina zimnej wody - składniki szybko zarobić, ciasto rozwałkować w okrąg.

Farsz:
150 g zmielonych migdałów
1 cytryna
2 jajka
2 łyżki śmietany kremówki - w oryginale 100 ml, ale gdy poprzednio użyłam takiej ilości śmietany z farszu po upieczeniu zrobiła się ciapa :(
3/4 szklanki cukru

Formę do tarty (28 cm) wysmarować masłem. Wyłożyć ciastem (ja używam kupnego) dobrze dociskając wokół krawędzi i usunąć nadmiar ciasta wystający ponad krawędzie formy. Przykryć pergaminem i podpiec ok 10 minut w temp. podanej na opakowaniu ciasta ( u mnie 220 st).

Farsz - zmiksować migdały, jajko i cukier dodając wyciśnięty sok z cytryny i śmietanę. Dołożyć skórkę otartą wcześniej z wyparzonej cytryny, wymieszać łyżką.

Wyjąć ciasto z piekarnika, usunąć pergamin a następnie wylać na ciasto farsz. Piec przez kolejne 20 -25 minut w temp 180-200 st. Pod koniec pieczenia tj. po ok 20 minutach obserwować bacznie piekarnik, aby nie przypalić brzegów ciasta.

Tarta jest mocno cytrynowa, a nakład pracy niewielki. Smakuje wyśmienicie sama albo polana cytrynowym syropem (szklanka cukru, 100 ml wody, 2 cytryny w plasterkach - w rondelku wymieszać cukier i wodę, gotować przez 5 minut po tym czasie dorzucić plasterki cytryny i gotować kolejne 10 minut).

Bieszczadzkie klimaty

Nie załapałam się na jedzenie w Chacie Wędrowca. Pokonały mnie tłumy ludzi oczekujących na swoje miejsce przy stole. Ale za to, przepyszne naleśniki z jagodami, śmietaną i cukrem miało w swoim menu schronisko pod Małą Rawką. Porcja składała się z dwóch olbrzymich naleśników, napełnionych świeżymi jagodami, polanych śmietaną i posypanych cukrem-pudrem Pyszne i nie-do-przejedzenia. Tylko skąd oni wzięli o tej porze roku świeże jagody? :) Zresztą to zupełnie nieważne. Sami zobaczcie :)



Do tego niepowtarzalny klimat schroniska:

Brak weny

Wymyśliłam, że w związku z orzechowym tygodniem upiekę tartę. Mam pyszny przepis na tartę migdałową - o lekkim cytrynowym posmaku i już kiedyś go wypróbowywałam. Niestety dodałam za dużo kremówki (ale zgodnie z przepisem) i 'farsz' wyszedł zbyt wodnisty. A do pieczenia zabiorę się po powrocie z Bieszczad, czyli 12 listopada.

Na razie dopadł mnie brak weny kucharskiej - może to przez to, że nie mam kompletnie ochoty na jedzenie? - poza śniadaniami. Ale stan jest usprawiedliwiony - widocznie maluszek tak na mnie wpływa.

Może w górach natchnie mnie ochota na jakieś specjały? No a już na pewno uwiecznię wszystko na fotkach. Ponoć przepyszne jedzenie czeka na gości w Chacie Wędrowca. Szkoda, że nie mamy tam noclegu, niestety nie było wolnych miejsc - ale na tamtejsze jedzenie rodzinkę na pewno wyciągnę :)

Orzechowy tydzień

Podobają mi się blogowe zabawy we wspólne gotowanie. Czasu na orzechowe przepisy mam wprawdzie stosunkowo dużo, ale nie mam żadnych ulubionych, które robiłabym na okrągło. Postaram się jednak coś wymyślić :0)

Zabawę prowadzi tym razem Ela z My best food

Pizza z tuńczykiem

Pizzę z tuńczykiem lubię najbardziej - wśród ogromu różnorodnych odmian i smaków - wydaje mi się najbardziej odpowiadająca mojemu podniebieniu.



Ciasto z przepisu podstawowego

Sos:
1 pomidor, ząbek czosnku, tymianek, oregano, pieprz

Nadzienie:
puszka tuńczyka w sosie własnym
mała cebulka
30 dkg sera (żółty lub mozzarella)
1 jajko na twardo na każdą część ( czyli w sumie 2 jajka)
kilka oliwek

1. Kamień do pizzy rozgrzewać w piekarniku min. 40 - 50 minut w temp. 250 st. W tym czasie spokojnie możemy zarobić ciasto, przyrządzić sos i przygotować obłożenie :)

2. Ciasto przygotować w/g przepisu. Podzielić na dwie kule.

3. Sos: pomidora sparzyć, obrać ze skóry pokroić w kostkę, dodać wyciśnięty ząbek czosnku. Zmiksować. Dodać suszone zioła, odrobinę pieprzu.

4. Odsączyć na sitku tuńczyka z zalewy. Ser zetrzeć na tarce o dużych oczkach, cebulkę obrać i pokroić w talarki, jajko pokroić w plastry. Oliwki pokroić na pół lub w fantazyjne "obwarzanki".

Każdą rozwałkowaną cieniutko połówkę ciasta smarujemy sosem, posypujemy serem i obkładamy tuńczykiem dekorując jajkiem, cebulką i oliwkami. Ja zawijam brzegi ciasta, ale to niekoniecznie.



Pieczemy osobno 8-11 minut na kamieniu - nie zmniejszając temp. piekarnika. Jeśli używamy mozzarelli - czas pieczenia zejdzie poniżej 10 minut - pilnujemy, aby ser nie zaczął się zbytnio przypalać.

Smacznego :)

Dyniowe kwadraty z białą czekoladą i orzechami

Przepis pochodzi stąd - i jest to moja pierwsza 'dyniowa' próba. Podchodziłam do niej z wielką rezerwą. Ale to ciasto wynagrodziło mi wcześniejsze obawy, bo jest rewelacyjne.


Składniki:
• 1 szklanka mąki
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• 1/2 łyżeczki soli
• 1 łyżeczka cynamonu w proszku
• 1/2 łyżeczki imbiru w proszku
• 1 szklanka drobno startego miąższu dyni
• 3/4 szklanki brązowego cukru
• 1/3 szklanki roztopionego masła
• 1 jajko
• 1 - 2 łyżki tartego świeżego imbiru
• 2 łyżeczki cukru waniliowego
• 3/4 szklanki orzechów włoskich, posiekanych i zrumienionych na patelni

Polewa:
• 3 łyżki śmietanki kremówki
• tabliczka białej czekolady
• 1 łyżeczka cukru waniliowego


1. Piekarnik rozgrzać do 180 stopni. Blachę (użyłam 20x30cm) wysmarować masłem.

2.Wymieszać dobrze mąkę, proszek do pieczenia, sól, imbir i cynamon w proszku.

3. W drugiej misce zmiksować dynię, brązowy cukier, masło, jajko, imbir i cukier waniliowy. Do płynnej masy dosypać przygotowaną wcześniej mąkę (wymieszać w mikserze) oraz 1/2 szklanki orzechów - wymieszać delikatnie łyżką.

4. Ciasto przelać do przygotowanej formy i piec przez około 40 minut (sprawdzić patyczkiem; po wyjęciu z ciasta powinien być suchy) - ja piekłam 45 minut. Ostudzić.

5. W małym garnuszku zagotować śmietankę, odstawić z ognia, dodać kostki białej czekolady i cukier waniliowy. Mieszać, aż czekolada się rozpuści. Ostudzić i poczekać kilkanaście minut aż polewa nieco zgęstnieje.

6. Rozsmarować polewę na cieście, udekorować pozostałymi orzechami.



W trakcie szykowania w całym domu pachnie imbirem i cynamonem. Zapach utrzymuję się długo po wyjęciu blachy z piekarnika.

Smak dyniowych kwadracików jest na pewno oryginalny. Jeśli ktoś nie jadł wcześniej tego typu ciast - doznanie smakowe będzie na pewno niezwykłe. Ja nie żałuję, że odważyłam się to ciasto wypróbować :)

Mleczna czekolada na gorąco

Pozostał mi w pamięci smak gorącej czekolady, na którą chodziłam w czasach liceum do miejscowej kawiarni. Pamiętam nasze (moje i koleżanki) próby samodzielnego przygotowania czegoś, co mogłoby tamtą czekoladę w smaku przypominać. A działo się to w czasach, gdy czekolada stanowiła towar limitowany (z Pewexu, albo z paczek zagranicy) - stąd nasze rezultaty bywały niekiedy hmmm .... dziwne :)

Niemniej, czekoladę lubię do dziś. Najbardziej - mleczną, delikatną i bez dodatkowych wariacji smakowych. Może zostało mi to z tamtych odległych wspomnień? Kto wie ....

Moja nastoletnia córa też uwielbia pić wedlowską czekoladę - ale jest zdecydowanie fanką czekolady białej.

Składniki:

• mały kartonik mleka skondensowanego
• pół szklanki zwykłego mleka
• tabliczka mlecznej czekolady
• pół łyżeczki masła

Czekoladę roztopić w garnuszku (w kąpieli wodnej). Do roztopionej - ale nadal gorącej masy dolać powoli mleko skondensowane. Intensywnie mieszać do uzyskania jednolitej konsystencji nadal delikatnie całość podgrzewając. Jeśli czekolada jest za gęsta - trzeba rozcieńczyć ją zwykłym mlekiem. Na końcu rozpuścić masło.

Jeśli smak czekolady nie jest zadawalający (np. za mało słodka) - dodaję miodu*

*od pół łyżeczki do całej.

Grzybowa - prawie zwyczajna a jednak ....

Prawie klasyczna wersja znanej wszystkim zupy. 

Jak powszechnie wiadomo, prawie robi wielką różnicę :)

Składniki:

spora garść suszonych grzybów

włoszczyzna bez pora (2 mniejsze marchewki, 1 korzeń pietruszki, 1/4 selera)

2 listki laurowe, 3 - 5 ziaren czarnego pieprzu

pół małej czerwonej papryki

łyżeczka masła

1/2 kubeczka śmietany

natka pietruszki (gałązka)

sól, pieprz

1. Grzyby moczę ok 10-15 minut w letniej, przegotowanej wodzie.

2. W tym czasie w garnku gotuje się woda do której wrzucam oczyszczoną i obraną włoszczyznę w całości: marchew, seler, pietruszkę (korzeń), listki laurowe, ziarna pieprzu oraz pokrojoną natkę - to ona częściowo nada zupie ton).

3. Do gotującej się włoszczyzny po jakiś 12 minutach wrzucam odsączone grzyby i pokrojoną w kostkę czerwoną paprykę. Do smaku solę i daję świeżo mielony pieprz, łyżeczkę masła. Gotuję do miękkości grzybów (kolejne 15 minut).

4. W końcowym etapie wyrzucam z zupy włoszczyznę i zabielam śmietaną.

5. Podaję w małych miseczkach, bez dodatku makaronu.

Cały urok tej zupy tkwi w czerwonej papryce! Świetnie (bo kolorowo) wygląda podana w małych miseczkach, które tak na prawdę nie są mniejsze (pojemnościowo) od zwykłych talerzy. Dobrze jest również dorzucić spora ilość świeżo posiekanej natki pietruszki

Owocowy mix

Bardzo lubimy wszelkiego rodzaju naturalne soki i ich dziwne kombinacje. Córa od dzieciństwa nie cierpiała bananów. A tu proszę - poniższy mix wyjątkowo jej smakuje :)

Zachęcam gorąco do wypróbowania receptury na domowy sok owocowy na bazie bananów, kiwi i pomarańczy. Oto przepis:

Składniki (na 4 mniejsze szklanki - 17 cl)

2 banany
2-3 soczyste pomarańcze
2 kiwi
opcjonalnie można dołożyć zamiast trzeciej pomarańczy 2 mandarynki
lub 1 zielony grapefiut



Do wysokiego naczynia wrzucamy banany i kiwi (obrane ze skóry i pokrojone na kawałki). Wlewamy sok wyciśnięty z cytrusów.



Miksujemy do uzyskania jednolitego napoju.

Sok ma bardzo jedwabistą konsystencję, chociaż niezbyt zachęca blado-zielonkawym kolorem. Pływają też w nim drobne, czarne pestki kiwi. Ale jest przepyszny: słodki i jednocześnie lekko kwaskowy. Moje podniebienie najbardziej urzeka jedwabistością.



Latem dodaję niekiedy do mixu kilka truskawek (dzięki temu kolor soku zmieni się na malinowy), ale szczerze - nam najbardziej pasuje wersja podstawowa :)

Fasolka nie po bretońsku

Czasami mam olbrzymią ochotę na angielskie śniadanie.

Pamiętam jak dziś - punktualnie o godz. 9 schodziliśmy do klubu na tzw. Full English Breakfast , aby dostać olbrzymi talerz na którym smakowicie pachniała fasolka, sadzone jajko i podpieczone białe sausages. Do tego kupowałam kubek mocnej, aromatycznej herbaty - obowiązkowo z mlekiem i cukrem.

I dlatego jak mnie taka zachciewajka (wiem - to brzydkie słowo) dopada - przyrządzam sobie fasolkę na ciepło. Dlatego zawsze stoi u mnie zapas kilku puszek białej fasolki w zalewie, a reszta składników zazwyczaj też jest łatwo dostępna.

Poniżej mój błyskawiczny przepis na fasolkę - oczywiście w wersji bezmięsnej :)

Składniki:
puszka białej fasoli w zalewie
1 dojrzały pomidor
łyżka keczupu
łyżeczka masła
1 mini kostka "czosnek Knorra"
pieprz

Fasolkę odcedzam z zalewy, ale nie robię tego zbyt zbyt dokładnie, gdyż pozostałe resztki zalewy będą wyśmienitą podstawą sosu. Fasolkę przekładam na patelnię dokładając łyżeczkę masła i wkruszając kostkę czosnku Konorr'a. Całość podgrzewam. Do gorącej fasolki dorzucam obrany ze skóry i pokrojony w kostkę pomidor oraz keczup. Dokładnie mieszam, aby sos nabrał jednolitego koloru i wyrazu. Lubię gdy jest on odrobinę ostrzejszy w smaku dlatego 3 - 4 obroty młynka do pieprzu są dla mnie niezbędne.

I tak powstaje moja ulubiona wegetariańska fasolka na ciepło.
Teraz już wiadomo dlaczego nie jest ona po bretońsu :)

A do angielskiego śniadania mam stąd tylko mały krok.

Krewetki w wersji sałatkowej

Krewetki, ananas, żółty ser i winogrona, czyli kolejna przepyszna sałatka. Byłaby prawie błyskawiczna, gdyby nie zabawa z obieraniem mandarynki, aby wydostać wyłącznie sam miąższ. Zresztą jak ktoś lubi - zje te mandarynki bez obierania. Ja wolę pobawić się z wydłubaniem miąższu z otoczki ;)

Składniki:
małe opakowanie krewetek
20 dkg żółtego sera
4 plastry ananasów z puszki
1 mandarynka
winogrona (zielone, czerwone) - po kilka sztuk z każdego rodzaju
1 jogurt naturalny
łyżka majonezu
dla lubiących czosnek - niewielka ilość do wyciśnięcia (tylko 1/2 ząbka)

Ananasy i mandarynki (sam miąższ) kroimy na mniejsze cząstki, ser w słupki. Kulki winogron kroimy na pół wybierając pestki. Krewetki odcedzamy z zalewy.

Sos przygotowujemy w osobnym naczyniu: mieszamy jogurt z majonezem i wyciśniętym czosnkiem; dodając odrobinę (łyżeczkę lub dwie ) soku z puszki po ananasach. Smak sosu można poprawić odrobiną cukru, lubię też dodać zmielony pieprz.

Wszystkie składniki delikatnie łączymy z sosem w miseczce.

Sałatka żydowska

Kolejny przepis, który nie zaistniałby bez ziemniaków. Sałatka była serwowana codziennie w moim studenckim klubie. Zyskała wielu zwolenników - zawsze świeża, sycąca i bardzo tania :)

Składniki: ziemniaki, jaja, cebula, majonez, sól, pieprz.
Co do ilości - obowiązuje zasada - ziemniaków więcej niż jajek (np. 5 ziemniaków, 2 jajka), tylko 1 cebula.

1. Ziemniaki (mogą być w łupinkach albo obrane) gotujemy bez soli, ale tak aby ich nie rozgotować. Jaja gotujemy na twardo.

2. Wszystkie składniki (po ostudzeniu i obraniu ziemniaków i jajek) kroimy w kostkę. Ziemniaki w grubszą, a jajka w drobniejszą.

3. Mieszamy z majonezem (3 -5 łyżek), doprawiamy do smaku solą (na początek daję tylko 2 szczypty - majonez jest sam w sobie słony i łatwo sałatkę przesolić) i pieprzem (może być mielony - ja wolę świeżo mielony np. trójkolorowy).

Sałatka, zanim podamy ją do degustacji, musi się przegryźć.

Mam nadzieję, że ta propozycja do Ziemniaczanego Tygodnia II Olgi Smile - zyska kolejnych fanów :)

Masełko czosnkowo-szczypiorkowe

Moje ulubione. Znajomi uwielbiają, gdy wystawiam je na stół zamiast zwykłego masła :)
Świetne również do pieczywa na grilla.

Do przygotowania potrzebne jest:
1/2 kostki masła (najlepsze prawdziwe np. garwolińskie)
duży ząbek czosnku
drobny szczypiorek (1/4 wiązki)

Masło należy wyciągnąć z lodówki 10 minut przed przygotowaniem, żeby było miękkie.
Ja przekładam je do miseczki, dodaję wyciśnięty ząbek czosnku (jeśli masło przygotowuję pod pieczywo na grilla dodaję 2 ząbki, aby smak czosnku był wyraźniejszy) i drobno pokrojony szczypiorek. Wszystko razem mieszam dobrze widelcem. Masełko przekładam do malutkiej formy i rozprowadzam nożem, wyrównując pięknie powierzchnię.

Jeśli ktoś chciałby przygotować bardzo gustownie wyglądające kulki - musi pobawić się z łyżką do lodów.

Masełko wkładam z powrotem do lodówki. Podaję na stół tuż przed użyciem. Nie lubię gdy masło stoi 2 dni - u mnie jest przygotowywane zawsze tego samego dnia przed podaniem.

Jak je jemy? Zwyczajnie :) Świeże, chrupiące kromki chleba z ciemną skórką smarujemy masełkiem i zajadamy ze smakiem. Można też kanapkę obłożyć wędliną, żółtym serem... Pieczywo na grilla smarujemy cieniutko masłem i podpiekamy.

Tęsknię za prosciutto

... za smakiem podpiekanych cukinii, pachnącymi pomidorami i za serem pleśniowym kupowanym w sklepiku na rogu Via Urbana ....

Jesienią w Polsce pomidory mają smak plastiku,
szynka po 1 dniu staję się obślizgła i niejadalna ....

Ja chcę do Włoch ;)

Placuszki pieczarkowo-ziemniaczane

Nieco urozmaicona wersja placków ziemniaczanych to moja kolejna propozycja do Ziemniaczanego Tygodnia.

Przepis i wykonanie bardzo proste.
Składniki (na 12 mniejszych placuszków):

6 ziemniaków
20 dkg pieczarek
2 jajka
do 1 szkl. mąki

sól, pieprz, oliwa z pestek winogron

Pieczarki obieramy ze skórki, płuczemy. Ścieramy na tarce (używam takiej specjalnej przystawki do mielenia warzyw na surówki - wiórki wychodzą wtedy drobniejsze niż tarte na tarce o grubych oczkach), solimy odrobinę (szczypta lub dwie i odczekujemy aż pieczarki puszczą wodę. Wodę odciskamy.

Obrane i umyte ziemniaki ścieramy jak pieczarki i odciskamy wodę.

W osobnym naczyniu łączymy masę pieczarkową i ziemniaczaną dodajemy jajka, mieszamy łyżką do uzyskania jednolitej konsystencji, następnie solimy (pół łyżeczki) i pieprzymy. Na końcu dosypujemy mąki (tyle aby masa była zwarta) - ja na początek dodaję 4-5 łyżki mąki.

Małe placuszki smażymy na złoto na patelni na oliwie, przekładamy do żaroodpornego naczynia i całość zapiekamy ok. 15 minut (temp. 180 st.).

Placuszki są bardzo smaczne. Dzieci chętnie jedzą je posypane cukrem i polane śmietaną.