Wakacje, wakacje

Morszczuk w śmietanie z brokułami

To miało być szybkie, ale niepretensjonalne danie. Znów ryba westchnęłam w pierwszej chwili, ale ... ostatnio rybka ma wzięcie. Czemu więc nie spróbować? Małżonek zakupił piękne filety, ja w poszukiwaniu natchnienia przegoglałam ileś stron, by ostatecznie zdecydować się na ... własną inwencję.

Rezultat  przeszedł najśmielsze oczekiwania.

Morszczuk w śmietanie z brokułami

3 paczki mrożonych filetów z morszczuka

kilka różyczek brokułów
1 ząbek czosnku
koperek - 2 gałązki
sok z 1/2 cytryny
sól, pieprz
oliwa z oliwek na dno naczynia żaroodpornego

Na sos:
masło - kopiasta łyżka
mąka - 1 łyżka
woda
2 szczypty vegety
kubeczek śmietany 18%

Filety rozmrozić -ważne! - nie do końca, gdyż trudno je będzie solić i przekładać.
Dno naczynia żaroodpornego polewamy odrobiną oliwy, którą następnie rozsmarowujemy.
Filety posolić, przełożyć do naczynia w którym je zapieczemy Wierzch ryb skropić sokiem z cytryny, odrobinę popieprzyć.
Ząbek czosnku obrać, pokroić w wiórki. Ułożyć na filetach.
Koperek posiekać, posypać nim wierzch ryby.
Brokuły ułożyć po bokach naczynia.

Sos: masło roztopić w rondelku, zasypać mąką, energicznie wymieszać, zalewać pół szklanki zimnej wody  ciągle mieszając - powstanie delikatny sos przypominający beszamel. Wody w razie potrzeby można odrobinę dać więcej. Dodać 2 szczypty vegety, wlać śmietankę z kubeczka - wymieszać i całość zagotować.

Tak powstałym sosem zalać ryby - naczynie żaroodporne przykryte folią aluminiową wstawić do piekarnika (180 st). Piec około 40 minut - przed końcem sprawdzić czy ryby nie są surowe - wówczas stosownie wydłużyć czas pieczenia. Pod koniec pieczenia można usunąć folię. Podawać ze świeżym pieczywem, białym winem etc.

Pstrąg pieczony z masłem i cytryną

Tak przyrządzonego pstrąga serwuję obowiązkowo na wakacyjnych wyjazdach.
Jest to wersja podstawowa, a użyte składniki są dostępne chyba niezależnie od szerokości geograficznej

Pstrąg pieczony z masłem i cytryną

Do przyrządzenia potrzebne są:

Pstrągi. Wypatroszone, oczyszczone ryby bez głów - ilość: tyle pstrągów ile osób chcemy poczęstować. Najważniejsze jest, aby ryby były po prostu świeże ;)
1 cytryna
masło
sól morska (ale może być także zwyczajna - kamienna)
folia aluminiowa
piekarnik lub opiekacz

Rybę nacieramy solą z zewnątrz i wewnątrz. Do środka ryby wkładamy wiórki masła i 2 plasterki cytryny. Zawijamy w folię aluminiowa tak, aby brzegi zwiniętej folii założyć na górę (jak szkolne kanapki). Odstawiamy pstrągi na godzinkę, a następnie wkładamy do rozgrzanego piekarnika (170- 180 stopni) na 30-40 minut. Rybka pod koniec pieczenia wydziela wspaniały aromat, masełko się rozpuszcza, cytryna puszcza sok i całość jest po prostu przepyszna.

W wersji urozmaiconej można do środka dodać posiekany koperek - gałązkę, lub posiekaną pietruszkę. 

Uprzedzając ewentualne pytania - nie lubię dokładać czosnku, bo uważam, że świeża, upieczona ryba sama w sobie jest doskonała. 

Pstrągi podajemy do jedzenia natychmiast, przekładając każdą rybę wciąż w folii na duży talerz.

Ważne - nie należy folii usuwać, bo skórka ryby często do niej przylega i całość po prostu by się rozpadła. 

Do tego podajemy kromką pieczywa lub chrupiącej bagietki, które maczamy w powstałym sosie. Jeśli pstrąga chcemy podać później - należy usunąć cytrynę, aby gorycz ze skorki nie przeszła do sosu i ryby.

Polecam!

Ziemniaki zapiekane - cytrynowe

Dla 2 osób:
6 średnich ziemniaków - najlepsze młode, a do tego już opłukane ;) ale jeśli ziemniaczków młodych nie mamy - każde inne.

Sos:

sok z 1 cytryny (3 łyżki)

50 ml oliwy

pół łyżeczki oregano

pieprz - odrobina (u mnie czarny świeżo mielony)

Piekarnik rozgrzać do 190 st.
Obrane lub jeśli mamy młode - wyszorowane pod bieżącą wodą , ziemniaki pokroić w cząstki - tak jak robimy to np. z pomarańczą. Posolić odrobinę szczyptą lub dwoma - najlepsza będzie gruboziarnista sól morska. Ziemniaki przełożyć do jakiegoś naczynia,  w którym wymieszamy je z sosem.
Składniki sosu połączyć (w słoiku lub filiżance), polać nim ziemniaki i zamieszać, tak aby każda ziemniaczana ćwiartka była sosem obtoczona. Ziemniaki przełożyć do naczynia żaroodpornego. Piec ok 45 min. W połowie pieczenia ziemniaczki przewrócić.

Ja miałam ochotę zjeść je posypane górą siekanego koperku i popijać zsiadłym mlekiem, ale ponieważ wyraźnie wyczuwalny jest tutaj smak cytryny - proponuję podać je np. je do grillowanych polędwiczek drobiowych z dipem czosnkowym.

A oryginał stąd.

Babeczki z wiśniami i tarta wiśniowa

Przepis przeleżał w zeszycie mojej mamy ładnych ... paredziesiąt lat. :)
Nie pamiętała, że go ma -  a ja - nieświadoma tego, że nigdy nie został przez mamę wypróbowany postanowiłam go wykorzystać. I babeczki upiekłam. Aby jednak oddać prawdę - chęci wystarczyło mi zaledwie na 12 babeczek i ... 1 tartę :)

Farsz z innej bajki.
Reszta z oryginalnego przepisu.

Kruche babeczki wiśniowe i bonus .. -  tarta wiśniowa :)

Ciasto:

250 g mąki

125 g masła

50 g cukru pudru

 1 cukier waniliowy

szczypta soli

1 żółtko

2 łyżki mleka

Masło utrzeć z cukrem i cukrem waniliowym. Ma powstać puszysta masa. Dołożyć szczyptę soli i żółtko, potem mąkę. W trakcie ucierania dolać mleko. Wyrabiać tylko do momentu połączenia się składników. Masę zawinąć w woreczek i zostawić w lodówce - 1h,  ale można dłużej. Masa jest przyjemna w dotyku i co ważne - nie klei się.

Nadzienie:

0,5 kg wiśni - wydrylować

po 1 łyżce cukru białego i trzcinowego

3 łyżki wody

Wydrylowane wiśnie przekroić na połówki, przełożyć na patelnię, podlać wodą i podsypać cukrem. Podsmażać do otrzymania  gęstego i i smacznego soku - 10 może 15 minut. Zestawić z gazu.

Masa:

100 g cukru  brązowego

1 jajko i 2 żółtka

300 ml śmietany kremówki - ja dałam 36%

W misce utrzeć jajko, żółtka i cukier. W rondelku podgrzać śmietanę niemal do wrzenia, wlać do kogla-mogla cały czas mieszając. Odstawić na bok.

Foremki do babeczek (12 szt)  i  1 formę do tarty wykleić ciastem (wałkowałam to na tartę).
Podpiekać 10-15 minut w 180 st.
Następnie nałożyć na podpieczone ciasto same wiśnie  - tj. bez sosu!, zalać kremem śmietanowo-jajecznym. Piec następne 30 minut.
Podawać po lekkim przestudzeniu polane sosem z pieczenia wiśni.

Bardzo smaczne - mało słodkie, polecam :)

Truskawkowy shot i jello shot

Czyli coś dla dużych tygrysów.

W czasie upałów.

Na imprezy.

Truskawkowy shot


Składniki:
25 g cukru
400 g truskawek - mrożonych!
50 g soku z cytryny
50 g zimnej, niegazowanej wody mineralnej
200 g wódki







Do wysokiego naczynia wsypać cukier i mrożone truskawki - zmiksować.

Dodać sok z cytryny, wodę i wódkę, wymieszać
Przelać do karafki lub do butelki. Schłodzić w lodówce bądź zamrażalniku.



Shoty cudnie wyglądają w  kieliszkach o grubej podstawie.

Takim truskawkowym - jak powyższy - poczęstowano mnie kiedyś na imprezie - na wejściu.
Boskie.

Jello shot

Typowo amerykański drink, w którym połowę wody z przepisu na galaretkę owocową zastępuje się wódka lub rumem. Jello shoty zamraża się w małych jednorazowych kubeczkach.  Kolor i smak zależny od fantazji przygotowującego.
A! Dla wegan można zamiast galaretki owocowej użyć agar- agar i soku.

Proporcje:
1 galaretka
1 szklanka wrzącej wody
1 szklanka wódki (można próbować zmieniać proporcje np.:  3/4 wódki i 1/4 Blue curacao)

Mi spodobała się galaretka niebieska ;)

Zupa jagodowa

Nie pamiętam kiedy ostatni raz zupkę taką jadłam sama.
W dzieciństwie? Na pewno. 

U babci.
Latem.

Jagody zbierało się w pobliskim lesie. Na pierogi obowiązkowo, do zupy - czasami.

Dzisiaj przeglądając elektroniczną wersję  Najnowszej kuchni warszawskiej przepis zobaczyłam i ... od razu pomyślałam, że to dobry pomysł na dzisiejszy szybki obiad.

Oryginalny przepis z Najnowszej kuchni warszawskiej

Kwartę jagód obmywa się i nastawia dolewając tylko tyle wody, aby zwilżyć jagody.

Gdy się zagotować mają dorzuca się trochę cynamonu i dość sporo cukru. Potem zaprawia łyżką kartoflanej mąki i dolewa szklankę czerwonego wina i jeszcze raz zagotowuje. Zamiast wina niektórzy zaprawiają kwaterką śmietany. Do zupy tej dosmaża się grzanki. Można jeść na zimno i na gorąco.

Zupa jagodowa - w wersji współczesnej

Na lekko. Na upały. Dla dzieci. Dla odmiany – bo na słodko.

jagody - miseczka - w wersji uproszczonej można wykorzystać jagody ze słoika albo mrożone

1-2 łyżki  cukru

szczypta  cynamonu - niekoniecznie

1 łyżka mąki ziemniaczanej

woda (najlepsza mineralna lub oligoceńska lub … po prostu dobra woda ) - 1 litr

Jagody ugotowałam w 1l wody mineralnej - jak na kompot (3 minuty), dosłodziłam odrobinę cukrem, dorzuciłam cynamonu. Przecedziłam. Jagodowy wywar zaciągnęłam kisielkiem czyli rozmieszaną mąką kartoflaną (1 łyżka) z zimną wodą (pół szklanki). Jak? Proste - mąkę ziemniaczaną wymieszaną z wodą należy wlewać stale mieszając do gotującego się wywaru owocowego -  do momentu aż ten zgęstnieje. Nie będzie to dokładnie konsystencja kisielu, raczej coś zbliżonego bardziej delikatnego - jak na zdjęciu z garnuszkiem.
Do zupy pasuje makaron. Mogą też być płatki ryżowe. A dla Julci: starte na tarce jabłuszko - mała cząstka.

Można zabielić zupę jagodową słodką kremówką lub zamienić kremówkę na bitą śmietanę i takim keksem udekorować zupę przed podaniem jej na stół.

W każdym przypadku - nawet największe niejadki zajadają się jagodowa zupką :) Ważne jednak aby dokładnie przecedzić owocowy wywar tak, by nie pływały w nim maleńkie jagodowe pestki.
Powodzenia!

Kruche babeczki z jagodowym kremem

Przepis przeleżał niewypróbowany ładnych parę lat.
Wreszcie nadeszła okazja aby się przekonać, czy intuicja prawidłowo podpowiadała mi, że bedzie z tego coś niezwykłego, coś warte wypróbowania, odnotowania i wreszcie powrotów.

A więc: Tak. Zdecydowanie i z czystym sercem babeczki polecam.
Pracy jest przy nich niewiele, efekt wizualny - cudowny, smak spodu - bardzo ciekawy.
Oczywiście nie byłabym sobą gdybym przepisu odrobinkę nie pozmieniała ;)

Kruche babeczki z jagodowym kremem

Na spód:

2 opakowania po 100g ciasteczek maślanych (np. Leibniz )  - otrzymałam 18 babeczek

120 g rozpuszczonego masła

1 łyżeczka zmielonych orzechów włoskich lub migdałów

5 łyżek płynnego miodu

Na krem:

serek mascarpone - 50 g (1 opakowanie)

sok z jagód (50 ml) - z kompotu lub z braku kompotu z  garści świeżych  jagód

2 łyżki cukru pudru

+ świeże  jagody do dekoracji 

Dodatkowo: papierowe foremki do muffinek + specjalna blacha do pieczenia muffinek

Spód:
Na początku rozgnieść ciasteczka, robiłam to partiami :
ciasteczka włożyłam do grubszego, foliowego woreczka, następnie rozgniotłam je - lekko ugniatając rękami woreczek (jest to bardzo łatwe i szybkie - niestety ciasteczka nie rozgniatają się na jednakowe okruszki) dlatego: połączyłam je z roztopionym masłem, miodem i orzechami, odrobinę mieszałam w mikserze - następnie rozdrobniłam idealnie używając przystawki do mielenia.

Tak otrzymaną masą wyłożyłam dna papierowych foremek do muffinek (te uprzednio poukładałam na blaszce do pieczenia muffinek).
Podpiekałam 12 minut w temp. 170 st bez termoobiegu.
Wyjełam z piekarnika - zostawiłam do ostudzenia.

Krem: 
Jeśli nie mamy soku z jagód - na patelnię wysypujemy garść świeżych  jagód, rozgniatamy je widelcem, następnie dodajemy 50 ml wody źródlanej - wszystko podgrzewamy do otrzymania lekko zgęstniałego soku - około 10 minut.
W mikserze ucieramy serek z cukrem pudrem, na koniec dolewamy odcedzony przez sitko jagodowy sok z patelni.

Wystudzone babeczki dekorujemy serową masą i kilkoma świeżymy jagodami. Jeśli babeczki nie będą podane do natychmiastowego spożycia - masę serową bezwzględnie  trzymamy w lodówce!
Nakładamy ją bezpośrednio przed spożyciem.
Do nakładania masy użyłam specjalnych wyciskarek do kremów z Tchibo.

Uwaga: w oryginale serka użyto aż! 750 g. Dla mnie to niewyobrażalna ilość - tak cenowo, jak i ilościowo do zjedzenia ;)  Moje 50 gram wystarczy w zupełności, aby każdą babeczkę przyozdobić ilością  odpowiadającą 2 łyżeczkom kremu.