Wigilina krajanka orzechowo-cytrynowa.

Pyszne, słodkie i mocno cytrynowe ciasto. Dla zapracowanych. Bo, co ważniejsze - można je upiec wcześniej i do Świąt przechowywać zamknięte w puszce.

Przepis jest na kwadratową blachę 20x20 cm

Na ciasto:
250 g maki
75 g cukru
125 g margaryny
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1 paczka cukru wanilinowego
1 całe jajko
Dodatkowo - papier do pieczenia.

Na masę orzechową:
125g mielonych migdałów + 75 g mielonych orzechów włoskich
150g cukru
skorka z 1 cytryny
sok z  1 cytryny

Na lukier:
50 g cukru pudru
sok z 1 cytryny

Wszystkie składniki na ciasto wyrabiać, aż do chwili gdy będą połączone.
Masa: składniki przełożyć do miseczki, wymieszać łyżką.

Blaszkę wysmarować odrobiną masła, wyłożyć papierem do pieczenia.
2/3 ciasta rozwałkować moim sprawdzonym sposobem - tj. przez folię spożywczą. Przenieść na blaszkę. Ponakłuwać w kilku miejscach widelcem. Na ciasto wyłożyć masę orzechową. Rozwałkować pozostałe ciasto, przykryć nim warstwę orzechową. Piec  w temperaturze 175 stopni bez termoobiegu, około 25 minut (lub do zrumienienia wierzchniej warstwy).
Po wyjęciu z piekarnika lekko przestudzić.
Składniki na lukier wymieszać, płynną masą posmarować ciepłe ciasto.

Dodatkowe uwagi: Nam krajanka bardzo zasmakowała, na początku odrobinę przypominała mazurek, ale mocno wyczuwalny cytrynowy smak i orzechy zmieszane z migdałami ostatecznie nadały ciastu wyraźnie bożonarodzeniowy akcent. Warto od razu robić z podwójnej ilości - na dużą blachę.

Książka ze świątecznymi przepisami

Wydanie takiej książki to dobra zabawa, ale i żmudne korekty edytorskie. I ciężkie dylematy dotyczące wyboru przepisów. 
Dzisiaj wiem, że dołożyłabym jeszcze kilka. :0)

Ale do rzeczy  - wreszcie jest - prototyp mojej książki z przepisami na Boże Narodzenie. Choć to pierwsze i jedyne jak na razie wydanie.

Jednak .. jeśli pozwoli czas i finanse, pokuszę się o opublikowanie większej ilości. Na razie to bardzo wyjątkowy prezent świąteczny. Plus ogromna satysfakcja z dobrze wykonanej pracy.

Szybkie paszteciki do wigilijnego barszczu

Składniki:
1 opakowanie ciasta francuskiego
1/2 kurczaka
sól, pieprz, chili
ziarna czarnego sezamu
odrobina mleka  - do posmarowania ciasta

Kurczaka ugotować (jak na rosół lub w wodzie z solą z przeznaczeniem wyłącznie na paszteciki) - minimum 45 minut.
Mięso oddzielić od kości i skory, zmielić w maszynce, doprawić solą i pieprzem oraz odrobiną mielonego chili.
Ciasto francuskie rozwinąć, podzielić na niewielkie kwadraty.
W każdy kwadrat kłaść łyżeczkę farszy, zlepić w trojkąt, zaciskając brzego widelcem.
Ułożyć na papierze  - na blaszce zachowując odstępy - bo cisto urośnie. Każdy pasztecik psmarować od góry mlekiem, posypać odrobiną ziaren sezamu.
Piec zgodnie z instrukcją ciasta z opakowania (lub do złocistości).
Podawać lekko ciepłe.

Ostatni moment na swiateczny piernik

Przypominam - dzisiaj najpóźniej nastawiamy piernik. 
Będzie sobie dojrzewał przez 3 tygodnie, pojony kawą i alkoholem ;) upiększany sliwkowymi powidłami aż ... olśni nas na świątecznym stole.
Na 1 piernik potrzeba na dziś:

50 dag mąki
25 dag cukru
25 dag miodu
30 ml wódki
2 jaja
czubata łyżka masła
łyżeczka przyprawy do pierników
2 łyżki kakao
łyżeczka sody
15 dag suszonych śliwek
10 dag rodzynek
masło do formy

Read more: http://chatkapatki.blogspot.com/2009/11/swiateczny-piernik.html#ixzz2E4RpQR29

Zapiekany camembert

Chyba każdy w życiu jadł zapiekany camembert. No, przynajmniej ja nie znam takiej osoby, która by o tej potrawie nie słyszała lub jej nie próbowała. Niemniej, podpiekanie sera w panierce na patelni nie zawsze jest wdzięcznym zajęciem. Zwłaszcza gdy chcielibyśmy poczęstować więcej osób. Sama niejednokrotnie podpiekałam camembert w panierce z bułki tartej, lub niezwyczajnej - pistacjowej. Wyobrażam sobie ten proces dla 3 -4 osób, jednak dla 15? Raczej nie. Zdecydowanie w takiej sytuacji polecam camembert z piekarnika. Raz dla własnej wygody. Dwa, bo cudnie wygląda zawinięty w biały, szeleszczący papier do pieczenia, który odwijamy z ciekawością tego, co zastaniemy w środku.
Ja schowałam w papierku cząstkę jabłka, okruchy chili, łyżeczkę borówek, miód i rzecz jasna - ser.

Zapiekałam w zwiniętym ( jak cukierki ze śliwką, od góry) papierze do pieczenia w piekarniku nagrzanym do 185 stopni 15 minut.

Camembert zapiekany w papierku

Składniki:
camembert - tyle sztuk ilu mamy chętnych
1 jabłko - u mnie odmiana lobo o cudnym, jasnym miąższu i delikatnym smaku
słoiczek żurawinowych konfitur
odrobina miodu
chili - do posypania
opcjonalnie - gałązka tymianku
obowiązkowo - papier do pieczenia

Papier pociąć nożyczkami na mniejsze kawadraty tak, aby można było zawinąć w nie serek.
Jabłko obrać ze skóry, wydrążyć środek. Pokroić w 1 cm plastry
Na środek każdego papierka położyć camembert, na nim  plasterek jabłka, jabłko posypać odrobiną chili, następnie ułożyć na min po łyżeczce miodu i konfitur. Opcjonalnie - dodać tymianek. Zawinąć papier, skręcając go od góry. Paczuszki układać na blasze. Blachę wstawić do nagrzanego do 185 stopni piekarnika. Piec 15 minut. Podawać ciepłe - uwaga przy odkręcaniu papierka, można się poparzyć.

Hummus po polsku czyli pasta z grochu

Wegański hummus na grochu.

Składniki:

100g ugotowanego do miękkości grochu łuskanego

2 łyżeczki  tahini (pasty sezamowej) lub innej pasty z ulubionych orzechów (ja ostatnio odkryłam świetną pastę składająca się z mieszaniny 4 orzechów: ziemnych, laskowych migdałów i nerkowca niemieckiej firmy Rapunzele - polecam spróbować)

oliwa z oliwek 2-3 łyżki  

sok z 1 cytryny

sól morska, niekoniecznie gruboziarnista - szczypta lub dwie

Składniki zmiksować na idealnie gładką masę. Pastę podawać  na pieczywie.

Mi osobiście  pasta z grochu najlepiej smakuje  na ciepłym chlebku indyjskim, polana kroplami oliwy.
W domowych warunkach posypałam pastę czarnym sezamem i oprószyłam świeżo mieloną papryczką chili. Do zdjęć wybrałam wersję bez oliwy, do konsumpcji - oliwa bezwzględnie ;) Pyszne.

Urzekająca zupa dyniowa z mleczkiem kokosowym

Kolejna propozycja w  dyniowym weekendzie Bei, czyli:

Delikatna zupa dyniowa z mleczkiem kokosowym
 bardzo prosta, proste składniki

Składniki:
pół dyni piżmowej
garść marchewek typu baby carrots (lub 1 mniejsza marchewka karotka)

1 litr wywaru mięsnego (uwaga: NIE ROSÓŁ)
1 łyżeczka miodu leśnego
1 opakowanie mleczka kokosowego (250 ml)

Dodatkowo: odrobina podprażonych na suchej patelni płatków migdałów

Mięsny wywar przygotowujemy na dowolnym mięsie - ja preferuję kurczaka. Wraz z nim, wrzucam do wody 2 łyżeczki soli, kilka kulek ziela angielskiego, 1 liść kapusty, odrobinę mielonego pieprzu oraz sporą garść mrożonej zieleniny - selera i pietruszki, a całość gotuję do miękkości mięsa - w szybkowarze zajmuje mi to 20 minut, sposobem tradycyjnym min. 1 godzinę. Otrzymuje 2  (niekiedy 2,5) litry wywaru. Można go zamrozić lub dalej gotować na nim ulubione zupy (po przecedzeniu przez sito rzecz jasna).

Do tak przygotowanego - lekko posolonego, wywaru mięsnego dodać pokrojoną na mniejsze części dynię (bez skóry) i marchewki. Gotować do miękkości marchewki - około 15-20 minut. Dynia - zacznie rozpadać się wcześniej  i dobrze. Dosłodzić zupkę łyżeczką miodu. Gdy marchewka jest już miękka dolać mleczko kokosowe i zagotować. Zdjąć garnek z gazu. Zmiksować warzywa.
Zupę podawać na ciepło, ozdobioną płatkami migdałów.

Krem ma urzekający lekko pastelowy odcień żółtego. Zniewala słodyczą piżmowej dyni oraz dodatkiem miodu. Całości dopełnia egzotyczny posmak mleczka kokosowego.

Smacznego :)

Kruche ciasteczka z dyniowym musem

Tegoroczna propozycja w dyniowej zabawie Bei.

Kruche ciasteczka z dyniowym musem
oryginał stad

Składniki na ciasto:
75g masła orzechowego (lub zamiennie 50 g masła i 25 g ekologicznej pasty z orzechów  - ta w przeciwieństwie do masła orzechowego nie zawiera soli)
120 g mąki
1 łyżka cukru pudru
1 łyżka zimnej wody mineralnej
1 łyżeczka śmietany 18%


Składniki zagnieść jak na każde ciasto kruche. Ciasto wałkować i wykrawać szklanką bądź wykleić nim papierowe foremki do babeczek. Piec 20 minut w 170st. bez termoobiegu.
Pozostawić do ostygnięcia, a w tym czasie przygotować mus dyniowy.

Mus dyniowy:

szklanka upieczonej dyni
1 łyżka śmietany kremówki
sok z połówki pomarańczy

Składniki zmiksować na jednolitą masę, musem udekorować ciasteczka tuż przed podaniem. Nie pozostawiać ich długo - mus jest mokry i ciasto zrobi się nieapetyczne.

Śliwkowo-jabłkowe crumble

Jesienią  dzieci się nudzą.Ale nie tylko. Dorośli także. I czasami te jesienne nudy przekładają na twórczą pracę ;) W połowie września w Warszawie, w salonie wystawowym Miele, odbyła się kolejna edycja Fotokulinariów. Na zajęcia przybyli tłumnie miłośnicy dobrego smaku i fotografii, w tym ja ;)
Zabawa była przednia, choć czas dokładnie wypełniały zajęcia praktyczne. Pod bacznym okiem mistrza - Leszka Szurkowskiego - uczono nas się tajników poprawnego oświetlania potraw, używania bezcieniowego stołu, zwyczajnej foli aluminiowej lub torebki śniadaniowej, do uzyskania zdjęć idealnych.
I jak to bywa dzień upłynął bardzo szybko. Poznałam fajnych ludzi i ich kulinarne blogi. A w trakcie zajęć, delektowaliśmy się potrawami przygotowywanymi na bieżąco przez Małgosię. Mogłam też zapoznać się i co ważniejsze - skorzystać z  najnowszych produktów firmy Miele,  w tym np. zrobić wspaniałą kawę z ekspresu ;)
Co zapamiętałam najbardziej ? - pyszną kawę rzecz jasna, "zabawki" Nikona i fantastyczne crumble Małgosi.

Na crumble zapraszam więc dziś - do siebie.
Bardzo proste, szybkie, urzekające poczęstowanych.

Śliwkowo-jabłkowe crumble.

oryginał stąd: http://illucucina.blogspot.com/

1 kg jabłek (szara lub złota reneta albo inne kwaskowe)
0,5 kg śliwek (węgierek poza powidłami nie lubię i szczerze polecam wypróbować inne odmiany)
125 g masła
1,5 szklanki mąki
3/4 szklanki cukru trzcinowego
1 łyżeczka cynamonu
Ponadto: dodatkowa łyżka lub dwie cukru trzcinowego, 1/2 łyżeczki cynamonu oraz łyżeczka masła (do wysmarowania formy)

Jabłka obrać ze skóry, usunąć gniazda nasienne, sam  miąższ pokroić w niezbyt drobną kostkę.
Śliwki umyć usunąć pestki, przekroić na pół  (dla małych śliwek) lub na ćwiartki - w przypadku większych.
Masło, cynamon, cukier i mąkę zagnieść na kruszonkę (powinna się lekko kleić) - robiłam to w KA na minimalnych obrotach.
Blachę nasmarować masłem (można posypać ciut bułką tartą lub kaszką manną ale to niekoniecznie).
Na blachę wyłożyć jabłka i śliwki - przemieszane ze sobą. Posypać odrobiną cukru trzcinowego - łyżka lub dwie (i cynamonem - pół łyżeczki - oczywiście jeśli ktoś lubi).

Owoce pokryć równo kruszonką.

Blachę włożyć do piekarnika nagrzanego na 180 stopni (bez termoobiegu). Piec do zrumienienia się kruszonki  (około 30 min.), pod koniec sprawdzić czy jabłka są miękkie - najczęściej powiadomi nas o tym urzekający zapach wydostający się z piekarnika.  Jeśli jednak kruszonka jest ślicznie podpieczona, a jabłka (lub śliwki) nadal twarde - należy  zostawić crumble w skręconym piekarniku, aby spokojnie doszło.

Crumble należy koniecznie jeść jeszcze ciepłe, choć można je podawać dla urozmaicenia np. z lodami waniliowymi.

Klasyczne brownie

Przepis Nigelli wzięty z bloga Kuchenne czary-mary.
Dorosłym zasmakuje, dzieciom z uwagi na śmieszne połączenie słodkiego ze słonym - niekoniecznie.
Jednak uważam, że i tak warto - choć raz  - wypróbować  ten przepis i upiec brownie za angielską boginią ;)

Klasyczne brownie w/g Nigelli

• 200 g masła
• 2 tabliczki (200 g) gorzkiej czekolady - połamanej na kostki
• 3 jajka
• 400 g cukru pudru
• 150g mąki
• 1 łyżeczka soli - spokojnie można dać tylko pół
• opcjonalnie: 100 g orzechów np. piniowych choć ostrzegam - są bardzo drogie

Nagrzać piekarnik do 180 stopni. Blachę (małą) wysmarować odrobinką masła i wyłożyć papierem do pieczenia.

W małym garnuszku rozpuścić masło. Następnie dodać kostki czekolady - wymieszać do uzyskania jednolitej masy - bez grudek czekolady. Zostawić do ostygnięcia.

W mikserze roztrzepać jajka, ja następnie utarłam je na puch - choć to niekonieczne. Dodać cukier puder i sól. Wymieszać, dadać mąkę - także wymieszać.

Na końcu dodać przestudzone masło z czekoladą. Wszystkie składniki znów wymieszać. Teraz można by dodać orzechy - jeśli ktoś ma taką fantazję.

Ciasto wyłożyć ciasto na blachę. Piec równo 25 minut!

Wystudzić, pokroić na kawałki. Częstować :)
Niesamowity, cieply brąz tego ciasta cudnie pasuje do jesiennej aury za oknem. I do jesiennych  kasztanów ;)

Pasta z białego sera. Z ziołami.

Biały ser, odrobina świeżych ziół (mięta, bazylia) do tego sól morska i  szczypta chili - wszystko razem zmiksować. 

Pomysł zapożyczony. I tylko . . . brakowało mi czegoś - jakiegoś smaku. Po głowie chodziła pasta tahini - której jednak nie miałam. Mimo to, wyszło fajnie i niebanalnie.

Kurczak w sosie dyniowym.

Kolor pomarańczowy.
Zaczął mnie wabić nieśmiało. Najpierw soczystą pomarańczą pikowanej kurteczki, potem doszły do tego  odrobinę przygaszone pomarańczowe rajstopki, by wreszcie wybuchnąć ferią barw dyniowych głów, wyglądających obecnie z każdego straganu i sklepiku z warzywami.

Jak się oprzeć tej zaczepce?
Nie zdołałam.

Skuszona  - kupiłam, po raz pierwszy zresztą, dynię piżmową. Nieco pękaty kształt jej brzuszka zapowiadał się ciekawie. Jednak przyznam, że równie ciekawa byłam słodkiego smaku, o którym tylko słyszałam.
Dorodny okaz przeleżał kilka dni, nie doczekawszy się debiutu w postaci samodzielnego dania. A wszystkiemu winny był brak inspiracji. Niestety natchnienia nie przyniósł ani Jamie (dotąd niezawodny), ani przepastna kuchnia włoska.
Cóż w takiej sytuacji pozostaje? Sięgnąć w głąb siebie.

No więc, oczami wyobraźni ujrzałam tę dynię połączoną z makaronem, z miodem i kurczakiem. Intuicja podpowiadała potrzebę dodania czegoś, co wzmocni barwę i smak. I tak pod rękę przypatoczyły sie - czewrona papryka - w proszku oraz ocet balsamiczny. I tymianek.

Wyszło pysznie, niecodziennie, choć ... odrobinę jesiennie.

Zapraszam więc na pierwsze jesienne danie:  
Kurczak w sosie dyniowym.

1/2 dyni piżmowej - obranej i pokrojonej na talarki
1 pierś z kurczaka - oczyszczona z błon i pokrojona w kostkę
malutka cukrowa cebulka - posiekana 
mały kartonik słodkiej śmietanki (30%)
sól, pieprz, czerwona papryka
odrobina papryczki chili - dosłownie 2 obroty młynka
1 łyżka octu balsamicznego
1 łyżka miodu(najlepiej płynnego)
szczypta suszonego tymianku
olej z pestek winogron + łyżeczka masła do smażenia
odrobina wody mineralnej do podlania sosu

plus oczywiście ulubiony Makaron ugotowany al dente

Na dużej patelni rozgrzać olej z masłem, wrzucić dynię - polać ją miodem i octem balsamicznym, doprawić szczyptą lub dwoma soli oraz tymiankiem. Przesmażać aż dynia przestanie być surowa - około 3 minut.

W tym czasie pokrojone w kostkę mięso doprawić solą, czerwona papryką (2 -3 szczypty), pieprzem (1 szczypta) i odrobiną chili.  Następnie dołożyć mięso do smażącej się na patelni dyni i całość smażyć aż  mięso przestanie być surowe, oczywiście mieszając wszystko od czasu do czasu szpatułką. W ostatniej fazie dołożyć cebulkę - smażyć 1 minutę. Zalać śmietanką i niewielką ilością wody mineralnej (pół filiżanki) - podduszać aż dynia zacznie się rozpadać.W razie potrzeby odparowujący z patelni sos uzupełnić wodą/ i lub śmietanką. Sprawdzić smak - jeśli zajdzie taka potrzeba dosolić.

Patelnię zdjąć z ognia, wyłowić kawałki mięsa.  W osobnym naczyniu zmiksować przelany z patelni płyn z kawałkami dyni i cebulką. Powstanie idealnie gładki, ale dość gęsty sos. Sos jest słodki, z wyczuwalną nutką tymianku i narzucającym ton smakiem dyni. Mięso wymieszać na powrót z sosem.

Podawać niezwłocznie z ulubionym makaronem. Dla ozdoby posypać np. pieczonymi płatkami migdałów i gałązką czegoś zielonego.

Jesiennie ? Zdecydowanie nie!

Wrzesień przyszedł.  Nie ma na to rady.
Na szczęście lato nadal rozpieszcza. Wokół mnie śmigają bose stopki w sandałkach, powiewają sukienki na ramiączkach, błyska piękna opalenizna, a do tego zbieram pachnące słońcem pranie z balkonu ...
Jutro pierwszy dzień szkoły - i wiele zmian. Czasami powracam myślami do dawnych dni, kiedy szczypano mnie po kolanach, aby przekonać się czy mam na nogach rajstopki czy opaleniznę. Lubiłam 1 dzień września, bo szkoła szybko się kończyła i zostawałam w domu sama. Ciekawe czy moje dzieciaki też tak to odczuwają :) ?
Dzisiaj o szkole jeszcze nie myślę, rozkoszując się ostatnimi chwilami lata.
Zielone pierogi z bobem, piękna rustykalna tarta z owocami leśnymi ...  tak. Życie smakuje wybornie.

I tylko po cichutku marzy mi się talerz zupy grzybowej, albo jeszcze lepiej - siniaki w śmietanie.


Z niedzielnych niespodzianek  - dostałam "Książkę kucharską" Ewy Aszkiewicz. Dostępna była w cenie 4 PLN. A w niej proste, domowe przepisy  i co ważniejsze -  tradycyjne, polskie. Wcześniej kilkakrotnie korzystałam z przepisów pani Ewy np. na racuszki, niemniej książki jej autorstwa nie posiadałam. Z ciekawością zasiadłam więc do lektury i muszę przyznać, że mimo szczątkowych ilustracji warto pokusić się o jej kupno.

Życzę Wam miłej niedzieli.

Leniwa niedziela, kawa i papierówek c.d.

Czego i Wam życzę :)

Nawiasem podjadając pyszny murzynek z ... papierówkami rzecz jasna.

Papierówki

Pamiętacie wierszyk Brzechwy o jabłkach?
Tak, to oczywiście Entliczek-pentliczek :)
Był tam robaczek i były jabłka.
Wszędzie.

Obecnie wszędzie królują moje ukochane papierówki. Drzewo na działce rodziców tak pieknie obrodzilo, że grzechem byłoby się nimi nie obżerać. I nie wykorzystać

A co z papierówek, jak je spożytkować? - zapytacie. Oprócz zjedzenia rzecz jasna.
Prostota.
Po pierwsze: Można ugotować kompot. Banał
Po drugie: Ja zrobiłam z jabłkami pierogi - i to już nie był banał, tylko poezja ;)

Kompot z papierówek

 Kompot z papierówek jest jednym z najprostszych. Pamiętać trzeba tylko, że wybieramy owoce stosunkowo mało dojrzałe, w ilości 4-5 sztuk na 1 litr wody. 

Jabłka cienko obieramy, usuwamy dokładnie nadpsute lub obite miejsca, resztę miąższu krojąc na kawałki i uważając, aby w obranych cząstkach nie znalazły się gniazda nasienne. Tak przygotowane cząstki papierówek wrzucamy do wrzącej posłodzonej wody (2-3 łyżki cukru - raczej do smaku) i gotujemy 3 minuty pod przykryciem. Kompot przecedzamy przez sitko do wysokiego szklanego dzbanka lub ulubionej kompotierki.

Mniej dojrzałe papierówki bywają dość kwaśne stąd tak duża jak na mnie ilość cukru. Niemniej, jesli mamy papierówki mocno dojrzałe - wykorzystujemy je również, gotując krócej i mniej dosładzając.

Pierogi z papierówkowym (jabłkowym) nadzieniem.

Urzekające dzieciaki.

Ciasto z przepisu w/g proporcji 1,5 szklanki mąki, 1/2 szklanki gorącej wody, szczypta soli, łyżka oliwy z oliwek.

10 szt papierówek - twardawych tj. bardziej kwaśnych
4 -6 łyżeczek cukru
łyżka masła
2 szczypty cynamonu (lub 1 szczypta tonki)

Ciasto zarobić.
Jabłka obrać ze skóry. Zetrzeć na tarce o grubych oczkach, uważając na gniazda nasienne. Na patelni roztopić tłuszcz. Starte papierówki przesmażyć z cukrem i cynamonem  - około 3-5 minut aż odparuje nadmiar wody. Masę przełożyć na sitko nad osobną miseczkę, aby zebrać skapujący sok - wykrzystamy go do polania pierogów.

Wałkować krążki ciasta - nadziewać jabłeczną masą, ostrożnie zlepiając brzegi. Cała trudność polega na umiejętnym złożeniu ciasta z masą, tak aby ewentualny sok nie rozmoczył brzegów, gdyż nie dadzą się potem złączyć.
Gotować partiami 3 minuty w osolonym wrzątku, podawać polane sosem z osączania na sitku lub roztopionym masełkiem.

Entliczek-pentliczek, czerwony stoliczek,
A na tym stoliczku pleciony koszyczek,

W koszyczku jabłuszko, w jabłuszku robaczek,
A na tym robaczku zielony kubraczek.

Powiada robaczek: "I dziadek, i babka,
I ojciec, i matka jadali wciąż jabłka,

A ja już nie mogę! Już dosyć! Już basta!
Mam chęć na befsztyczek!" I poszedł do miasta.

Szedł tydzień, a jednak nie zmienił zamiaru,
Gdy znalazł się w mieście, poleciał do baru.

Są w barach - wiadomo - zwyczaje utarte:
Podchodzi doń kelner, podaje mu kartę,

A w karcie - okropność! - przyznacie to sami:
Jest zupa jabłkowa i knedle z jabłkami,

Duszone są jabłka, pieczone są jabłka
I z jabłek szarlotka, i komput [placek], i babka!

No, widzisz, robaczku! I gdzie twój befsztyczek?
Entliczek-pentliczek, czerwony stoliczek.

Wakacje, wakacje

Morszczuk w śmietanie z brokułami

To miało być szybkie, ale niepretensjonalne danie. Znów ryba westchnęłam w pierwszej chwili, ale ... ostatnio rybka ma wzięcie. Czemu więc nie spróbować? Małżonek zakupił piękne filety, ja w poszukiwaniu natchnienia przegoglałam ileś stron, by ostatecznie zdecydować się na ... własną inwencję.

Rezultat  przeszedł najśmielsze oczekiwania.

Morszczuk w śmietanie z brokułami

3 paczki mrożonych filetów z morszczuka

kilka różyczek brokułów
1 ząbek czosnku
koperek - 2 gałązki
sok z 1/2 cytryny
sól, pieprz
oliwa z oliwek na dno naczynia żaroodpornego

Na sos:
masło - kopiasta łyżka
mąka - 1 łyżka
woda
2 szczypty vegety
kubeczek śmietany 18%

Filety rozmrozić -ważne! - nie do końca, gdyż trudno je będzie solić i przekładać.
Dno naczynia żaroodpornego polewamy odrobiną oliwy, którą następnie rozsmarowujemy.
Filety posolić, przełożyć do naczynia w którym je zapieczemy Wierzch ryb skropić sokiem z cytryny, odrobinę popieprzyć.
Ząbek czosnku obrać, pokroić w wiórki. Ułożyć na filetach.
Koperek posiekać, posypać nim wierzch ryby.
Brokuły ułożyć po bokach naczynia.

Sos: masło roztopić w rondelku, zasypać mąką, energicznie wymieszać, zalewać pół szklanki zimnej wody  ciągle mieszając - powstanie delikatny sos przypominający beszamel. Wody w razie potrzeby można odrobinę dać więcej. Dodać 2 szczypty vegety, wlać śmietankę z kubeczka - wymieszać i całość zagotować.

Tak powstałym sosem zalać ryby - naczynie żaroodporne przykryte folią aluminiową wstawić do piekarnika (180 st). Piec około 40 minut - przed końcem sprawdzić czy ryby nie są surowe - wówczas stosownie wydłużyć czas pieczenia. Pod koniec pieczenia można usunąć folię. Podawać ze świeżym pieczywem, białym winem etc.

Pstrąg pieczony z masłem i cytryną

Tak przyrządzonego pstrąga serwuję obowiązkowo na wakacyjnych wyjazdach.
Jest to wersja podstawowa, a użyte składniki są dostępne chyba niezależnie od szerokości geograficznej

Pstrąg pieczony z masłem i cytryną

Do przyrządzenia potrzebne są:

Pstrągi. Wypatroszone, oczyszczone ryby bez głów - ilość: tyle pstrągów ile osób chcemy poczęstować. Najważniejsze jest, aby ryby były po prostu świeże ;)
1 cytryna
masło
sól morska (ale może być także zwyczajna - kamienna)
folia aluminiowa
piekarnik lub opiekacz

Rybę nacieramy solą z zewnątrz i wewnątrz. Do środka ryby wkładamy wiórki masła i 2 plasterki cytryny. Zawijamy w folię aluminiowa tak, aby brzegi zwiniętej folii założyć na górę (jak szkolne kanapki). Odstawiamy pstrągi na godzinkę, a następnie wkładamy do rozgrzanego piekarnika (170- 180 stopni) na 30-40 minut. Rybka pod koniec pieczenia wydziela wspaniały aromat, masełko się rozpuszcza, cytryna puszcza sok i całość jest po prostu przepyszna.

W wersji urozmaiconej można do środka dodać posiekany koperek - gałązkę, lub posiekaną pietruszkę. 

Uprzedzając ewentualne pytania - nie lubię dokładać czosnku, bo uważam, że świeża, upieczona ryba sama w sobie jest doskonała. 

Pstrągi podajemy do jedzenia natychmiast, przekładając każdą rybę wciąż w folii na duży talerz.

Ważne - nie należy folii usuwać, bo skórka ryby często do niej przylega i całość po prostu by się rozpadła. 

Do tego podajemy kromką pieczywa lub chrupiącej bagietki, które maczamy w powstałym sosie. Jeśli pstrąga chcemy podać później - należy usunąć cytrynę, aby gorycz ze skorki nie przeszła do sosu i ryby.

Polecam!

Ziemniaki zapiekane - cytrynowe

Dla 2 osób:
6 średnich ziemniaków - najlepsze młode, a do tego już opłukane ;) ale jeśli ziemniaczków młodych nie mamy - każde inne.

Sos:

sok z 1 cytryny (3 łyżki)

50 ml oliwy

pół łyżeczki oregano

pieprz - odrobina (u mnie czarny świeżo mielony)

Piekarnik rozgrzać do 190 st.
Obrane lub jeśli mamy młode - wyszorowane pod bieżącą wodą , ziemniaki pokroić w cząstki - tak jak robimy to np. z pomarańczą. Posolić odrobinę szczyptą lub dwoma - najlepsza będzie gruboziarnista sól morska. Ziemniaki przełożyć do jakiegoś naczynia,  w którym wymieszamy je z sosem.
Składniki sosu połączyć (w słoiku lub filiżance), polać nim ziemniaki i zamieszać, tak aby każda ziemniaczana ćwiartka była sosem obtoczona. Ziemniaki przełożyć do naczynia żaroodpornego. Piec ok 45 min. W połowie pieczenia ziemniaczki przewrócić.

Ja miałam ochotę zjeść je posypane górą siekanego koperku i popijać zsiadłym mlekiem, ale ponieważ wyraźnie wyczuwalny jest tutaj smak cytryny - proponuję podać je np. je do grillowanych polędwiczek drobiowych z dipem czosnkowym.

A oryginał stąd.

Babeczki z wiśniami i tarta wiśniowa

Przepis przeleżał w zeszycie mojej mamy ładnych ... paredziesiąt lat. :)
Nie pamiętała, że go ma -  a ja - nieświadoma tego, że nigdy nie został przez mamę wypróbowany postanowiłam go wykorzystać. I babeczki upiekłam. Aby jednak oddać prawdę - chęci wystarczyło mi zaledwie na 12 babeczek i ... 1 tartę :)

Farsz z innej bajki.
Reszta z oryginalnego przepisu.

Kruche babeczki wiśniowe i bonus .. -  tarta wiśniowa :)

Ciasto:

250 g mąki

125 g masła

50 g cukru pudru

 1 cukier waniliowy

szczypta soli

1 żółtko

2 łyżki mleka

Masło utrzeć z cukrem i cukrem waniliowym. Ma powstać puszysta masa. Dołożyć szczyptę soli i żółtko, potem mąkę. W trakcie ucierania dolać mleko. Wyrabiać tylko do momentu połączenia się składników. Masę zawinąć w woreczek i zostawić w lodówce - 1h,  ale można dłużej. Masa jest przyjemna w dotyku i co ważne - nie klei się.

Nadzienie:

0,5 kg wiśni - wydrylować

po 1 łyżce cukru białego i trzcinowego

3 łyżki wody

Wydrylowane wiśnie przekroić na połówki, przełożyć na patelnię, podlać wodą i podsypać cukrem. Podsmażać do otrzymania  gęstego i i smacznego soku - 10 może 15 minut. Zestawić z gazu.

Masa:

100 g cukru  brązowego

1 jajko i 2 żółtka

300 ml śmietany kremówki - ja dałam 36%

W misce utrzeć jajko, żółtka i cukier. W rondelku podgrzać śmietanę niemal do wrzenia, wlać do kogla-mogla cały czas mieszając. Odstawić na bok.

Foremki do babeczek (12 szt)  i  1 formę do tarty wykleić ciastem (wałkowałam to na tartę).
Podpiekać 10-15 minut w 180 st.
Następnie nałożyć na podpieczone ciasto same wiśnie  - tj. bez sosu!, zalać kremem śmietanowo-jajecznym. Piec następne 30 minut.
Podawać po lekkim przestudzeniu polane sosem z pieczenia wiśni.

Bardzo smaczne - mało słodkie, polecam :)

Truskawkowy shot i jello shot

Czyli coś dla dużych tygrysów.

W czasie upałów.

Na imprezy.

Truskawkowy shot


Składniki:
25 g cukru
400 g truskawek - mrożonych!
50 g soku z cytryny
50 g zimnej, niegazowanej wody mineralnej
200 g wódki







Do wysokiego naczynia wsypać cukier i mrożone truskawki - zmiksować.

Dodać sok z cytryny, wodę i wódkę, wymieszać
Przelać do karafki lub do butelki. Schłodzić w lodówce bądź zamrażalniku.



Shoty cudnie wyglądają w  kieliszkach o grubej podstawie.

Takim truskawkowym - jak powyższy - poczęstowano mnie kiedyś na imprezie - na wejściu.
Boskie.

Jello shot

Typowo amerykański drink, w którym połowę wody z przepisu na galaretkę owocową zastępuje się wódka lub rumem. Jello shoty zamraża się w małych jednorazowych kubeczkach.  Kolor i smak zależny od fantazji przygotowującego.
A! Dla wegan można zamiast galaretki owocowej użyć agar- agar i soku.

Proporcje:
1 galaretka
1 szklanka wrzącej wody
1 szklanka wódki (można próbować zmieniać proporcje np.:  3/4 wódki i 1/4 Blue curacao)

Mi spodobała się galaretka niebieska ;)

Zupa jagodowa

Nie pamiętam kiedy ostatni raz zupkę taką jadłam sama.
W dzieciństwie? Na pewno. 

U babci.
Latem.

Jagody zbierało się w pobliskim lesie. Na pierogi obowiązkowo, do zupy - czasami.

Dzisiaj przeglądając elektroniczną wersję  Najnowszej kuchni warszawskiej przepis zobaczyłam i ... od razu pomyślałam, że to dobry pomysł na dzisiejszy szybki obiad.

Oryginalny przepis z Najnowszej kuchni warszawskiej

Kwartę jagód obmywa się i nastawia dolewając tylko tyle wody, aby zwilżyć jagody.

Gdy się zagotować mają dorzuca się trochę cynamonu i dość sporo cukru. Potem zaprawia łyżką kartoflanej mąki i dolewa szklankę czerwonego wina i jeszcze raz zagotowuje. Zamiast wina niektórzy zaprawiają kwaterką śmietany. Do zupy tej dosmaża się grzanki. Można jeść na zimno i na gorąco.

Zupa jagodowa - w wersji współczesnej

Na lekko. Na upały. Dla dzieci. Dla odmiany – bo na słodko.

jagody - miseczka - w wersji uproszczonej można wykorzystać jagody ze słoika albo mrożone

1-2 łyżki  cukru

szczypta  cynamonu - niekoniecznie

1 łyżka mąki ziemniaczanej

woda (najlepsza mineralna lub oligoceńska lub … po prostu dobra woda ) - 1 litr

Jagody ugotowałam w 1l wody mineralnej - jak na kompot (3 minuty), dosłodziłam odrobinę cukrem, dorzuciłam cynamonu. Przecedziłam. Jagodowy wywar zaciągnęłam kisielkiem czyli rozmieszaną mąką kartoflaną (1 łyżka) z zimną wodą (pół szklanki). Jak? Proste - mąkę ziemniaczaną wymieszaną z wodą należy wlewać stale mieszając do gotującego się wywaru owocowego -  do momentu aż ten zgęstnieje. Nie będzie to dokładnie konsystencja kisielu, raczej coś zbliżonego bardziej delikatnego - jak na zdjęciu z garnuszkiem.
Do zupy pasuje makaron. Mogą też być płatki ryżowe. A dla Julci: starte na tarce jabłuszko - mała cząstka.

Można zabielić zupę jagodową słodką kremówką lub zamienić kremówkę na bitą śmietanę i takim keksem udekorować zupę przed podaniem jej na stół.

W każdym przypadku - nawet największe niejadki zajadają się jagodowa zupką :) Ważne jednak aby dokładnie przecedzić owocowy wywar tak, by nie pływały w nim maleńkie jagodowe pestki.
Powodzenia!

Kruche babeczki z jagodowym kremem

Przepis przeleżał niewypróbowany ładnych parę lat.
Wreszcie nadeszła okazja aby się przekonać, czy intuicja prawidłowo podpowiadała mi, że bedzie z tego coś niezwykłego, coś warte wypróbowania, odnotowania i wreszcie powrotów.

A więc: Tak. Zdecydowanie i z czystym sercem babeczki polecam.
Pracy jest przy nich niewiele, efekt wizualny - cudowny, smak spodu - bardzo ciekawy.
Oczywiście nie byłabym sobą gdybym przepisu odrobinkę nie pozmieniała ;)

Kruche babeczki z jagodowym kremem

Na spód:

2 opakowania po 100g ciasteczek maślanych (np. Leibniz )  - otrzymałam 18 babeczek

120 g rozpuszczonego masła

1 łyżeczka zmielonych orzechów włoskich lub migdałów

5 łyżek płynnego miodu

Na krem:

serek mascarpone - 50 g (1 opakowanie)

sok z jagód (50 ml) - z kompotu lub z braku kompotu z  garści świeżych  jagód

2 łyżki cukru pudru

+ świeże  jagody do dekoracji 

Dodatkowo: papierowe foremki do muffinek + specjalna blacha do pieczenia muffinek

Spód:
Na początku rozgnieść ciasteczka, robiłam to partiami :
ciasteczka włożyłam do grubszego, foliowego woreczka, następnie rozgniotłam je - lekko ugniatając rękami woreczek (jest to bardzo łatwe i szybkie - niestety ciasteczka nie rozgniatają się na jednakowe okruszki) dlatego: połączyłam je z roztopionym masłem, miodem i orzechami, odrobinę mieszałam w mikserze - następnie rozdrobniłam idealnie używając przystawki do mielenia.

Tak otrzymaną masą wyłożyłam dna papierowych foremek do muffinek (te uprzednio poukładałam na blaszce do pieczenia muffinek).
Podpiekałam 12 minut w temp. 170 st bez termoobiegu.
Wyjełam z piekarnika - zostawiłam do ostudzenia.

Krem: 
Jeśli nie mamy soku z jagód - na patelnię wysypujemy garść świeżych  jagód, rozgniatamy je widelcem, następnie dodajemy 50 ml wody źródlanej - wszystko podgrzewamy do otrzymania lekko zgęstniałego soku - około 10 minut.
W mikserze ucieramy serek z cukrem pudrem, na koniec dolewamy odcedzony przez sitko jagodowy sok z patelni.

Wystudzone babeczki dekorujemy serową masą i kilkoma świeżymy jagodami. Jeśli babeczki nie będą podane do natychmiastowego spożycia - masę serową bezwzględnie  trzymamy w lodówce!
Nakładamy ją bezpośrednio przed spożyciem.
Do nakładania masy użyłam specjalnych wyciskarek do kremów z Tchibo.

Uwaga: w oryginale serka użyto aż! 750 g. Dla mnie to niewyobrażalna ilość - tak cenowo, jak i ilościowo do zjedzenia ;)  Moje 50 gram wystarczy w zupełności, aby każdą babeczkę przyozdobić ilością  odpowiadającą 2 łyżeczkom kremu.

Karkówka z grilla w cytrynowej marynacie

Weekend spędzony za miastem. Dzień pełen słońca, uśmiechu, zwyczajnych - a może właśnie dlatego niezwyczajnych - momentów. Porzeczki kwaśne, czerwone, zrywane do kubeczka prosto z krzaczka i zachwycony tą czynnością -  bo wykonywaną po raz pierwszy - mały człowiek. Większe "człowieki" tez zachwycone np. zwalonym pniem drzewa, na które można się wspinać. Dorosłe "czlowieki" -  atmosferą, grillem, gitarą ...  Porzeczkowy kompot Pierogi z jagodami Pierogi z truskawką Karkówka z grilla Uśmiech Na progu wakacji  Wam Wszystkim  ciepło życzę  równie pięknych chwil. Karkówka z grilla w cytrynowej marynacie Przygotowujemy dzień przed grillem! 1 kg karkówki, ½  główki młodego  czosnku, 2 cytryny, 3 łyżki oleju z pestek winogron lub ulubionej oliwy z oliwek - rafinowanej sól i pieprz - odrobina Karkówkę umyć i pokroić w  plastry. Oprószyć obustronnie solą i odrobiną czarnego mielonego pieprzu. Do wysokiego słoika z zakrętką wlać sok wyciśnięty z cytryn, olej z pestek winogron. Dołożyć obrany i wyciśnięty przez praskę czosnek. Zakręcić słoik i energicznie nim mieszać jakieś 30-40 sekund. Mięso układać pojedynczo w szklanym półmisku przelewając marynatą. Plastry kłaść na siebie. Tak przygotowana karkówka powinna przeleżeć noc w lodówce. Ja przykrywam półmisek folią aluminiową. Piec na grillu, zjadać z ulubionym dipem lub musztardowym sosem. Uwagi: Bardzo prosta i tania marynata. Karkówka przygotowana według tego przepisu zawsze cieszy się u moich znajomych ogromnym powodzeniem. Ze swojej strony dziękuję autorce przepisu (Zuza Gałuszka). Kilka grillowych sezonów temu bardzo przypadł mi do smaku. I pozostałam mu wierna ;)