Weosłych Świąt 2013

Bardzo pogodnych

rodzinnych

i smakowitych 

Świąt Bożego Narodzenia

Wam życzę.

Jest piękna pogoda, korzystajmy i cieszmy się radością 

płynącą z narodzenia Pańskiego.

Quiche cukiniowe

Sałatka warstwowa: ser szynka ananas

Bardzo prosta w wykonaniu sałatka. Kto jeszcze nie zna tej wersji -  prędko powinien przepis wypróbować. Zachęcam. Sama zostałam sałatką poczęstowana przez Jolę, rok temu - w zimny, grudniowy wieczór i bardzo mi zasmakowała.

Sałatka warstwowa Joli :)
Układamy warstwami w szklanej salaterce:

seler marynowany - 1 słoiczek (odcedzić na sitku i posiekać. bo nitki są dłuugie)
1 kukurydza z puszki
biała część 1 pora pokrojonego w pół-krążki (dobrze, aby por był po pokrojeniu przelany wrzątkiem - na sicie)
pół słoiczka małego majonezu
ananasy z puszki - pokroić w cząstki
20 dkg dobrej szynki - pokroić w kostkę
3-4 jaja ugotowane na twardo, pokroić w kostkę lub zetrzeć na tarce na dużych oczkach
1 duże kwaśne jabłko - u mnie to kortland pokrojony w większą kostkę i skropiony sokiem z cytryny
 reszta majonezu
20 dkg startego żółtego sera (u mnie gouda  z Ryk). Ser kładziemy na wierzch jak pierzynkę. Ścieram na tarce o dużych oczkach.

Odkładamy na chwile do lodówki.

Crumble robiłam już wcześniej; były i malinowe i śliwkowe, teraz przyszła pora na wersję zimową oparta głównie na jabłkach i uwaga - z dodatkiem niezwyczajnej w polskiej kuchni TONKI (dziękuję BEA).

Wolne tłumaczenie z wiki:
Crumble - kruszonka (owoce pod kruszonką), znana również jako brązowa Betty. To danie  pochodzenia brytyjskiego, które może być wykonane w wersji słodkiej lub pikantnej, w zależności od użytych składników. Wersja słodka jest znacznie bardziej powszechna. Słodka odmiana zawiera zwykle duszone owoce zwieńczona kruszonką - czyli mieszaniną tłuszczu (zazwyczaj masło), mąki i cukru. Pikantne wersje wykorzystują mięso, warzywa i sos z serem zamiast cukru.
 
Popularne owoce stosowane w słodkim crumble to m.in. jabłka, jeżyny, brzoskwinie, rabarbar, agrest, i śliwki. Czasami jest to kombinacja dwóch lub większej liczby owoców.  

Crumble jabłkowo-malinowe z tonką

4 jabłka + kilka sztuk malin (mrożonych) 
 pół garści płatków migdałowych
1 owoc tonki (lub ostatecznie cynamon)
cytryna - sok
2 łyżki cukru lub miodu

1/4 kostki masła
garść mąki
garść cukru+ cukier waniliowy

żaroodporne naczynie

Na dnie żaroodpornego naczynia ułożyć kilka wiórków masła (pokochałam naczynie z Duki w kształcie kwadratu - lat temu kilka otrzymane od znajomych w prezencie pod choinkę). Obecnie widziałam je w Duce w innych kolorach (niedrogie).

Jabłka obrać, pokroić w kostkę i do przełożyć naczynia żaroodpornego, tak żeby zakryć dno, jabłka skropić cytryną, a potem rozsypać maliny. Posypać płatkami migdałów (jak kto lubi można dać więcej), zetrzeć tonkę. Posypać cukrem - 2 łyżki lub zamiennie polać miodem (także ze 2 łyżki).

Przygotować kruszonkę: resztę masła zagniatać palcami z mąką i cukrem (po garści) do uzyskania zacierek - w razie klejącej konsystencji podsypać odrobiną mąki. Sama lubię dodać do kruszonki cukier waniliowy.

 Wstawić na około 30 minut do piekarnika rozgrzanego do 180 stopni, wyjmować kiedy owoce  pachną oszałamiająco i widać, że puściły sok. Podawać od razu gorące można z lodami waniliowymi.

Kruche ciasteczka wigilijne

Przepis na kruche ciasteczka powstał dzięki Tchibo i literkowym napisom, które dostepne były czas temu w ich sklepie. Nieco żmudna okazała się zabawa z wycinaniem i składaniem z nich słów, niemniej posiadając gotowe szablony nabrałam chęci na słodkie wypieki. Julcia rzecz jasna obowiązkowo mi pomagała :)

Na próbę zrobiliśmy mniejsze ilości ciasteczek (zawsze można pomnożyć razy 2 ).
Zachęcamy ciepło do ich wypróbowania przepisu - ciasteczka są super kruche i delikatne.

Przepis na kruche ciasteczka (wigilijne):

1 szklanka mąki tortowej (150g)
1 żółtko
1 cukier waniliowy
1/3 szklanki cukru pudru
50 g migdałowych płatków - tartych w blenderze na miałki pył.
1/2 kostki masła
2 łyżeczki kwaśnej śmietany ( u mnie 18%)

Dodatkowo: blacha do pieczenia + papier do wypieków
foremki do wykrawania ciasteczek
dodatkowo u nas nowy nabytek - czyli literkowe wyciskanki

Wszystkie składniki zagnieść na gładkie ciasto, na końcu  wyrobić ręcznie przez chwile - do uzyskania gładkiej kuli, którą umieścić w woreczku foliowym i schować na 10 minut do zamrażalnika. Wyrabiałam ciasto w KA na prędkości 2 przy użyciu wiosła.
Wałkować cienkie ciasto na podsypanym mąka blacie.
Wykrawać dowolne kształty, delikatnie przenosić ciasto nożem na papier do pieczenia - na blachę. Wyciskać ostrożnie dowolne napisy.
Piekarnik nagrzać do 180 stopni.

Piec 13-14 minut w 180 stopniach góra- dół. Wyciagać blachę niezwłocznie przy zrumienieniu ciasteczek, odczekać chwilę i ostrożnie przenosić je na talerz lub kratkę.
Ciasteczka zajadać ze smakiem- można je też polukrować, u nas za ozdobę wyjątkowo służą napisy :)

Lasagne na bezmlecznym beszamelu

Lasagne sama w sobie jest czasochłonna. Najbardziej "nie lubię' - jeśli w ogóle w takich kategoriach można tego określenia tu użyć - podgotowywać płatów makaronu. Niemniej, efekt końcowy wart jest tego "cierpienia". Poniższy przepis stanowi połączenie własnych, bezmlecznych doświadczeń kucharskich i podpowiedzi z książki pt. 'Gotuj z Kitchenaid'

Składniki na 4 porcje:
paczka bezjajecznych płatów makaronu na lasagne (u mnie marki Tesco)
400-500g mielonego mięsa (u mnie 1 pierś z kurczaka + 1 mniejsza polędwiczka wieprzowa wszystko własnoręcznie zmielone)
1 opakowanie przecieru pomidorowego
1 dojrzały pomidor bez skóry
1 cukrowa cebulka
2 ząbki czosnku
mozzarella
oliwa z pestek winogron

Na beszamel:
mąka + masło (zamiennie olej z pestek winogron)+woda mineralna niegazowana,

Przyprawy:
sól, pieprz,
majeranek i tymianek (suszone) - po szczypcie
gałka muszkatołowa

Na początku przygotować mięsny farsz:
Zmielone mięso podsmażyć na oliwie razem z cebulką pokrojoną w kosteczkę, dodając pod koniec smażenia przyprawy (sól, pieprz, majeranek, tymianek i wyciśnięty przez praskę czosnek). Zalać  przecierem i dodać pokrojonego w kostkę pomidora - smażyć na małym ogniu około 10-15 minut.

W drugim etapie przygotować beszamel:
łyżkę masła roztopić na dużej patelni, dodać 2 łyżki mąki - wymieszać i smażyć aż  skałdniki ładnie się połączą, na koniec dolewać po odrobinie wody - aby nie powstały grudki. Sos doprawić szczyptą soli, gałki muszkatołowej i odrobiną pieprzu. Zdjąć z gazu - patelnie trzymać przykrytą, aby na wierzchu beszamelu nie utworzył się brzydki kożuch.

W etapie trzecim podgotować płaty makaronu:
Płaty ciasta podgotować w płaskim, dużym garnku, w osolonej wodzie, przez 8-10 minut. Ważne, aby nie gotować więcej niż 4 sztuk i w czasie gotowania nie dopuścić do sklejenia ciasta. Następnie płaty ostrożnie wyjmować łyżką cedzakową, lekko osączając je z wody. Przekładać od razu na wysmarowane oliwą naczynie do zapiekania.
Na makaron rozsmarować 1/3 farszu mięsnego - pokryć beszamelem.
Położyć kolejną warstwę makaronu. Czynności powtórzyć 2x kończąc beszamelem. Beszamel na wierzchniej, ostatniej warstwie dokładnie rozsmarować - tak aby nie zostały nawet odrobinki ciasta nim nie pokryte. Ciasto o którym zapomnimy/przeoczymy w trakcie pieczenia po prostu się zeschnie.
Na beszamel dać mozzarelę - rozrywając ją rękami na strzępy. Zapiekać w 180 stopniach około 15-20 minut nie dopuszczając donadmiernego spieczenia się sera. Podawać od razu - gorące, można serwować z półmiskiem róznokolorowych salat i zielonego ogóra w sosie winegret.

Dyniowy sernik na Halloween

Bardzo dobry serniczek, z urzekającym czarnym spodem.

Spód
    100 g masła
   3 paczuszki ciasteczek Oreo- same czarne krążki - masę usuwałam nożem

Masa dyniowo-serowa
   200g pure z pieczonej dyni
   500 g serka śmietankowego
   1 cukier waniliowy
    1/2 łyżeczki cynamonu
    1 -2 łyżki cukru pudru 
żel-fix do serników na zimno

Na początku należy przygotować pure z dyni.

Pure z dyni:
Dynię bez pestek i skóry kroimy na kawałki, układamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Blachę wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 180 st. C.
Pieczemy ok 40 minut - lub do czasu gdy miąższ będzie  miękki. Niekiedy warto odwrócić po połowie czasu pieczenia kawałki dyń na drugą stronę
Dynię z blachą wyjmujemy z piekarnika, pozwalamy nieco ostygnąć, przekładamy do wysokiego pojemnika i miksujemy do konsystencji pure.

 Wykonanie spodu sernika:

1. W rondelku na niewielkim ogniu rozpuszczamy masło, ciastka rozdrabniamy blenderem - u mnie prawie do konsystencji mąki.
2. Okrągłą formę  - średnica 23 cm natłuszczamy odrobiną masła i wykładamy papierem do pieczenia.
3. Rozpuszczone masło mieszamy z okruchami ciastek za pomocą łyżki. Tak otrzymaną masą wykładamy na papier na blachę - wyrównując łyżką powierzchnię. Blachę wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 180 st. C. Pieczemy 10 minut. Po tym czasie wyjmujemy i odstawiamy do ostygnięcia.

Wykonanie masy serowej:

Ser ubijamy na niskich obrotach, następnie dodajemy pure z dyni, cynamon, cukier puder i cukier wanilinowy.  Masa jest raczej rzadka. Dodajemy stopniowo (przygotowany w/g przepisu z opakowania) żel-fix do serników na zimno.

Na przestudzony spód wylewamy masę serową.
    

Wstawiamy do lodówki - min. 2 godziny. Wierzch posypujemy kakao - przez sitko i najlepiej z motywem halloweenowym.
Smacznego!

Serniczek to także moja druga propozycja do tegorocznego Festiwalu dyni. Bea - kolejny  raz dziękuję Ci za dobra zabawę :0)

Zupa dyniowa ver 3

Na Festiwal Bei zapodam  nietypową Dyniową zupę-krem na dyni pieczonej:

Składniki:

200 g czyli nie za duży kawałek dyni najlepiej o mocno pomarańczowym wnętrzu - pokrojonej na mniejsze cząstki (miałam niestety dynię piżmową, o mdłym odcieniu - za to w smaku bardziej słodką)
pół szczypty suszonej papryczki chilli
szczypta lub dwie soli
oliwa z oliwek
2 marchewki karotki
1 ziemniak
ząbek czosnku
1 serek topiony
masło 
olej z pestek winogron lub oliwa z oliwek

Na grzanki: bułka kajzerka + kolejny ząbek czosnku + masło

W pierwszym etapie pieczemy dynię:
1. Piekarnik nagrzać do 200 stopni.

2. Dużą blachę wyłożyć papierem do pieczenia.

3. Dynię pokroić w poręczne kawałki - odkroić skórę

4. Dynię wyłożyć na blachę w luźnych odstępach. Skropić oliwą z oliwy, posypać solą i ciutką chili (na prawdę dużo mniej niż szczypta - sama używam suszonej papryczki chili z młynka - wystarczają 2 obroty górnego pokrętła).

5. Piec w piekarniku 30minut.

W drugim - przygotujemy krem z dyni:
W garnku 1,5 litrowym zalać wodą marchewkę, upieczona dynię i ziemniaczka (wszystkie warzywa obrane i pokrojone). Dodać łyżeczkę cukru, łyżeczkę masla i łyżkę oliwy z pestek winogron. Odrobinę soli - do smaku. Zagotować - do miękkości marchewek.

W międzyczasie pokroić kajzerkę na małe kostki - podpiec na patelni ma maśle, z ząbkiem czosnku przeciśniętym przez praskę.

Zupę należy następnie zmiksować, dodając wycisnięty ząbek czosnku i serek topiony.
Krem podawać gorący, ozdobiony podpieczonymi grzankami z bułki kajzerki. Do zdjęcia krem oprószyłam drobinkami suszonej, ostrej papryczki.

Jak jesień, to oczywiście Bea i jej dyniowa zabawa!

Niezawodnie zamierzam się do zabawy przyłączyć.

W poprzednich edycjach, dzięki Festiwalowi odkryłam m.in:

w 2012 roku:

1. Delikatną zupę dyniowa z mleczkiem kokosowym

2.  Kruche ciasteczka z dyniowym musem

3. Kurczaka w sosie dyniowym - zdecydowanie nr 1 :)


4. tosty z dynią

5. a nawet pizza z dynią :)

Jednak najlepiej rozsmakowaliśmy się w dyni pieczonej z 2011 roku, którą ostatnio używam również jako bazy do dyniowego kremu. Ale o tym sza... zgłoszę przepis w tegorocznym festiwalu :)

Ciasto na jesienne smutki

Znalazłam na blogu "Oderwane przyklejone"
To ciasto chodziło za mną od dawna. Ileż to razy wyrzucałam czarniejące banany z poczuciem lekkiego wstydu, bo gdzieś na dnie  mej świadomości tkwił istniejący w realu przepis na ciasto z użyciem takich właśnie bananów. Wreszcie znalazłam, wykorzystałam i co ciekawsze sprzedałam dalej ;)

Piekłam z modyfikacjami,  bez nich chyba jeszcze nigdy się nie obyło :)
Poniżej mój lekko zmieniony przepis na ciasto bananowe Nigelli.

Bananowe ciasto z ogromną ilością orzechów i rodzynek

Składniki:
2  czerniejące banany (czyli bardzo dojrzałe, co czyni je w smaku dziwnie słodkawymi)
125 g masła
pół szklanki cukru trzcinowego
2 jajka
 175 g mąki pszennej (ostatnio nagminnie kupuję tortową)
mała paczka dorodnych rodzynek sułtanek
odrobina rumu - ot tyle by wystarczyło do zanurzenia w nim rodzynek (na dnie filiżanki)
2 płaskie łyżeczki proszku do pieczenia
pół łyżeczki sody
pół łyżeczki soli
cukier wanilinowy lub waniliowy (w zależności od zasobności kieszeni; ten wanilinowy to koszt ok. 89 gr; ten  prawdziwy z drobinkami wanilii kosztuje w pobliskim sklepie ekologicznym1,80 zł)
3/4 szklanki szklanki posiekanych orzechów (u mnie - włoskie)

  
Dodatkowo:
mała keksówka
 papier do pieczenia (lub zamiennie masło i bułka tarta do wysmarowania formy)

Etap pierwszy - i pamiętajcie - koniecznie zawsze od tego zaczynać!

Rodzynki przełożyć do malutkiego garnuszka, zalać rumem - tak aby sięgał  on do 1/3 ich wysokości, całość zagotować. Pozostawić w garnuszku z ognia,  aż rodzynki wchłoną cały płyn. Jeśli ciasto robimy  'na ostatnią chwilę' - rodzynki zostawić na tyle, ile czasu zajmie przygotowanie reszty ciasta ;) A przed dodaniem do ciasta koniecznie osączyć.

Etap drugi
Suche składniki czyli: mąkę, proszek do pieczenia, sodę i sól przesypać  np. do głębszej salaterki i wymieszać łyżką.
Masło roztopić, odrobinę przestudzić.
Banany rozgnieść widelcem.

Roztopione masło ubić z cukrem, nadal ubijając dodać po jednym jajku. Następnie dodać rozgniecione banany.  Potem porcjami - mąkę wymieszaną z innymi suchymi składnikami. Na końcu dodać orzechy i  osączone rodzynki.

Piekarnik rozgrzać do 170 stopni. Formę keksówkę , wysmarować odrobiną masła i wyłożyć papierem do pieczeni lub oprószyć bułką tartą.
Ciasto przełożyć do keksówki, wstawić na środkową półkę piekarnika i piec około 1 godziny.  Czas pieczenia może być nieco dlższy - koniecznie sprawdzić patyczkiem czy ciasto jest gotowe.
Jak zwykle - suchy patyczek, bez przylegających drobin surowego ciasta to znak, że pieczenie należy zakończyć. Nie pomylić przypadkiem z patyczkiem mokrym od przypadkowo nadzianej rodzynki ;)

Po wyjęciu formy z piekarnika, odczekać aż ciasto nieco przestygnie, próbowałam  je jeszcze lekko ciepłe - i było prosto fakt ujmując -fantastyczne.

Ze spraw istotnych - użyłam bardzo dobrej jakości masła, a keksówkę wysmarowaną masłem oprószyłam bułką tartą. Ciasto było lekko chrupiące i doskonale dzięki zwiększonej ilości orzechów i rodzynek  - a jednocześnie zmniejszonej (w stosunku do oryginału) ilości bananów.

Polecam bardzo to jesienne, bananowe cudo!

Śledzie, Makłowicz i ...słoik

Po podróży do Sztokholmu pozostały wspomnienia i liczne fotki. I jak to zwykle u mnie bywa, nie zdołałam znaleźć chwili, aby napisać coś więcej. Do dziś.

No właśnie, a wszystko zaczęło się od słoika.

Będąc w Szwecjo objadaliśmy się nieznanymi w Polsce smakami.
Bo czyż znane jest komuś połączenie np. śledzi ze skórką pomarańczową i ziarnami ziela angielskiego w lekko słodkiej zalewie? Albo w zalewie z cynamonem? Raczej nie. Skupiliśmy się więc na kosztowaniu tych nieznanych i zaskakujących połączeń. Z całkiem pozytywną dla nas samych reakcją typu "dziwne ... ale smaczne"
Kilka słoików śledzi przypłynęło z nami do domu. Te mniejsze - po spożytkowaniu - pomyłam, aby później wykorzystywać do bełtania śmietany. Zmywarka, jak zwykle, pięknie poradziła sobie z resztami śledziowego zapachu, nie zdołała jednak zmyć kolorowych naklejek. Na szczęście. Ilekroć biorę do ręki słoik, aby zabielić zupę śmietaną - w pamięci odżywa smak niezwykłych połączeń.
 Tu - pomarańczowa skórka i ziele angielskie.
Poniżej inna kompozycja - i  zagadka jaka? Podpowiedzi udziela nakrętka ;) Może ktoś się pokusi o udzielenie odpowiedzi.

Nieszczęściem, szwedzkie jedzenie kojarzy się wszystkim z Ikeą i nieśmiertelnymi klopsikami mięsnymi (Kotbullar), które serwowane są z ziemniaczanym pure, sosem oraz równie popularnym dżemem z borówki.
Można narzekać, ze nie wiadomo co w mięsie jest,  dlatego niezdrowe, nieekologiczne, i że w ogóle mięsne, a przecież świat zmierza w kierunku wegetarianizmu.Ja odpowiem tak: te mięsne klopsiki wielkości włoskiego orzecha będą na pewno ciekawą alternatywą dla naszych mielonych, sos z borówek słodkością  skusi niejednego niejadka, a ziemniaczane pure to żelazny kanon polskich zestawów obiadowych. Dlaczego więc narzekamy? Jeśli klopsiki zrobimy sami - na własnoręcznie zmielonym mięsku, z dodatkiem świeżej natki, szczyptą np. kolendry, żółtka - będzie to najbardziej ekologiczne i zdrowe jedzenie pod słońcem. A narzekamy, bo taka już nasza -  polska -  natura.

Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej? No niekoniecznie. Dlatego przemycajmy nieznane nam, ale przecież przez innych odkryte, połączenia. Gdy za oknem plucha i słota albo przenikliwy ziąb, rzućmy od czasu do czasu na talerz naszym dzieciom, mężom, wreszcie samym sobie "łychę" krwistoczerwonego dżemu z zatopionymi kulkami borówek.
Jak powiedział Pan Makłowicz - słodkie dżemy (z których także słyną Szwedzi) to jeden ze sposobów na radzenie sobie z depresją spowodowaną brakiem słońca.

Dzisiaj za oknem zrobiło się szaro, jesiennie i deszczowo. A przecież wciąż mamy letnie wakacje.
Dlatego, już tęskniąc za słońem, polecam Wam ikeowy zestaw obiadowy: klopsiki z ziemniaczanym pure i borówką.

Klopsiki:
Suchą bułkę namoczyć w przegotowanej, letniej wodzie. Wołowinę (lub inne dowolne mięso) dokładnie umyć, pokroić i zmielić. Wymieszać mięso z posiekaną cukrową cebulką, łyżką posiekanej zielonej pietruszki, odrobiną soli i pieprzu, wreszcie odsączoną bułką. Całość raz jeszcze zmielić. Dodać 2 żółtka. Zmiksować, aż osiągnie kremową konsystencję. Zwilżonymi w zimnej wodzie rękami formować malutkie kulki wielkości orzecha włoskiego. Surowe klopsiki gotować w osolonej wodzie około 6 minut. Ugotowane mięsne kulki można skropić olejem (u mnie olej z pestek winogron) i opiec w piekarniku - z wykorzystaniem funkcji 'grill' lub podpiec na patelni - wykorzystując reszki tłuszczu do zrobienia sosu.

Ice-lollies

Z wiki: 

popsicle 

freeze pop

ice block 

ice pop 

freezer po

icy pole 

Ice lolly or lolly-ice
Domowe lody z zamrożonych soków owocowych, zmiksowanych owoców lub mieszaniny tychże składników. Najprostsze pod słońcem. Z dużą ilością dobrej zabawy. Ale po kolei.

Pierwsze powinno pojawić się tutaj pytanie czy są w ogóle osoby, które lodów nie lubią?
Tak, zdecydowanie. A przynajmniej ja jestem typowym lodowym niejadkiem.

Wyjątek stanowiła ciąża z Dominiką, kiedy to lodami (mlecznymi) objadałam się bez opamiętania. Ale kobiecie w ciąży wybacza się czasowe zachcianki, więc tamten okres się nie liczy ;) Lodów jak nie lubiłam, tak nie lubię. Przechodzę obojętnie nad pojawiającymi się lodowymi nowościami, o ile w ogóle obojętnym można być wobec nieśmiertelnego "Mamo, mogę lody ?" :)

Jednak od kiedy modne stały się sorbety i lody z niecodziennymi dodatkami - raczej z ciekawości niż potrzeby chwili pozawalam sobie na jedną, malutką kulkę. Obojętnie jednak nie mogłam przejść obok cudnie wydanej książeczki "Ice lollies" wypatrzonej pośród wyprzedawanych akcesoriów TK MAX.
Dlatego odkurzyłam zapomniane formy do lodów (IKEA) i zabralam sie do roboty.
Proces trudny nie jest - poradziła sobie nawet moja najmłodsza, 4-letnia pociecha.

Mandarynkowe Ice-lollies

Składniki (na 3 foremki do lodów):
4 mandarynki
foremki do lodów

Z mandarynek wycisnąć sok, przelać do lodowych foremek, włożyć patyczek, mrozić przez co najmniej 4-6 godzin. Przed podaniem pojemniczek polać gorącą wodą, aby lody zechciały go opuścić. Zjadać niezwłocznie. Mandarynki mielismy dojrzałe, niezwykle soczyste i bardzo słodkie. A po zamrożeniu, sok z nich wyciśnięty okazał się przepyszny.

To oczywiście najprostszy ze sposobów, można bawić się bez końca z mieszaniem smaków, dodatkiem owocowych cząstek, jogurtu albo skondensowanego mleka, miodu, chili, aromatów lub naturalnych przypraw. Granice narzuci wyłącznie nasza wyobraźnia.
 

Jesli Chorwacja, to tylko wyspy

Chorwacja - nasza wakacyjna miłość. Jesteśmy jej wierni od co najmniej 10 lat. Tak to wtedy porzuciliśmy dumny, aczkolwiek chmurny Bałtyk na rzecz spokojnego Adriatyku. Poznawaliśmy Chorwację w czasach, gdy nie była jeszcze tak popularna wśród naszych rodaków. I tak - szczerze, tęsknie za tamtym okresem. Co ciekawe, z roku na rok Chorwacja robi się coraz bardziej zatłoczona, droga, turystyczna, a my za każdym razem uciekamy od tego wakacyjnego zgiełku, szukając spokoju. I znajdujemy "namiastki" na wyspach , w malutkich rybackich wioskach, leniwie skąpanych w upale, gdzie nikomu się nie spieszy, nie ma pamiątek, leżaków i ... nudystów.

Dziś pierwsza odsłona "mojej"Chorwacji. 

Skąpana w turkusach. W słonym smaku Adriatyku na ustach
Częstujcie się. 
 

Czarnogóra

Decydując się na wakacje w Czarnogórze kierowaliśmy się opiniami zaufanego globtrotera. Pozwólcie, że nie zdradzę  kim jest. Przydatne wskazówki uzyskane w trakcie wielu poprzednich wypraw i tym razem okazały się w kilku sprawach bezcenne. Dzięki nim uniknęliśmy rozczarowania np. wszechobecnym brudem, mogąc pozwolić sobie w pełni rokoszować się urokiem tego wciąż mało znanego w Polce kraju.

Warto dobrze zaplanować swoją wakacyjną podróż i uparcie szukać tego, co nam najbardziej odpowiada.

 My niewątpliwie szukaliśmy spokoju i piękna przyrody, marząc jednocześnie by przy okazji dzieci mogły wyszaleć się w morzu, budując zamki piasku. Był więc i spokojny Adriatyk z lekkim szaleństwem na wodnych skuterach przy gwarantowanej pogodzie i zamki budowane z pasją.

 Było chwilami tak smacznie, że aż niewyobrażalnie by takich doznań smakowych mogły dostarczyć 'zwykle' pomidory, arbuzy czy ... smokwy.

 (O tym, czym są smokwy przeczytacie za chwilę).

Było pięknie, romantycznie, cudownie...

Na progu tegorocznych wakacji życzę Wam równie wspaniałych, niezapomnianych  chwil.

A poniżej krótka fotorelacja.

Stary Bar i ruiny średniowiecznego zamku

Pyszne oliwy serwowane do posiłków, w urokliwych okolicznościach ruin i zachodzącego słońca.

Kotor, który bardzo przypomina wyglądem chorwackie miasta Split, Trogir... to obowiązkowy punkt na trasie zwiedzania Czarnogóry. Kręte, niekiedy ostro wspinające się pod górę uliczki, nie są niestety dostępne dla spacerówki. Początkowo nieco się gubimy w tej plątaninie zaułków, jednak po 20 minutach plątanina wydaje się coraz bardziej znajoma, a punkty charakterystyczne wyznaczają obecne wszędzie sklepiki z pamiątkami. Obowiązkowo zaopatrujemy się w kilka drobiazgów i nieco zmęczeni szukamy miejsca na lunch.

Znajdujemy ... Ciekawe doświadczenie kulinarne ...

Na zamek trzeba wspinać się bardzo wysoko, ... niemniej warto.

Ulcinj - o północy na ulicach wre życie... 

Bliskość Albanii sprawia, że jest to bardzo muzułmańskie miasto, z całym urokiem "męskiego" życia na ulicy, brakiem alkoholu w knajpach, śpiewną muzyka dobiegającą z meczetów. Jest również bardzo tanio. Trafiliśmy na kilka wyśmienitych piekarni ("pekara"). Nie polecam jednak nikomu centrum Ulcinj jako celu podróży. Tutejsza plaża miejska - zwana Małą Plażą to nawet nie 'naparstek' tego, co oferuje Wielka Plaża położona raptem kilka km dalej na obrzeżach Ulcinj.

Jedyny mankament to zwykle nawet godzinny korek, który czeka na spragnionych wrażeń miejskich - turystów z Wielkiej Plaży. My korzystaliśmy z poleconego, doskonałego objazdu, którym wprawdzie nadkładało się drogi do centrum ale ... zamiast wdychać spaliny, spotykaliśmy na drodze wolno spacerujące żółwie, i niekiedy wracające z pastwisk owce. Pewnego razu kupiliśmy na przydrożnym straganie "smokwy" - Julcia się nimi zajadała. Smokwy okazały się być figami, tyle że u nas świeże są prawie nieznane.

Zatłoczona odpychająca ... Mała Plaża w centrum Ulcinj

Bezkres i lazur Adriatyku  - poza miastem

 Zaułki Ulcinj

Wielka Plaża 
Główną atrakcją są płytkie wody Adriatyku, bezchmurne niebo i 12 km piaszczystych plaż w kolorze brudnej ziemi.  Plaże - od świetnie zagospodarowanych z parasolami i leżakami, a nawet domkami otulonymi zwiewną tkaniną, poprzez połacie ziemi niczyjej, na której walają się śmieci i wypasają krowy.
Zresztą, śmieci i krowy są wszechobecne - spotkacie je nie tylko na plaży.
Leżaki oczywiście płatne, jeśli jednak dotrzecie na plażę po godz. 16 nikt opłatą was nie obarczy. Chętnych na zachody słońca jest jednak niewielu. Co ciekawe,  na chorwackich plażach potrafiliśmy spędzać czas nawet do 9 wieczorem, tutaj godz. 18 stanowiła niepisaną, umowną porę o której wszyscy z plaży schodzili.

Stara Maslina
Warto także zobaczyć najstarsze oliwne drzewo w Europie - niestety dostępne tylko dla najbardziej wytrwałych podróżników - droga jest kiepsko oznaczona, byliśmy blisko zrezygnowania. Co ciekawe, drzewo nadal żyje i rodzi owoce.

Niestety wracamy .... aby nieco skrócić podróż samochodem i chwilę wypocząć, decydujemy się na  prom.

 Podróż umila Radio SRAKA :)

Szaszłyki z łososia

Już o nich pisałam, ale przypomnę gdyż ostatnio zrobiły furorę ;)

Bo przecież połączenie truskawek i łososia nieodmiennie zachwyca.
Tak więc, moje zgrillowane szaszłyczki urzekły  małych i dużych.

Ps. Mnie, jak zawsze,  .. urzekła kaszanka ;) Ale o tym .. szaa :)