Moved Permanently

My blog has moved here (click)

Przeniosłam bloga tutaj (klik)

Tarta rabarbarowa

Zwycięska tarta,
którą zamieściłam w uniwersyteckiej książce kucharskiej
wydanej na 200-lecie UW.

Polecam, bo sezona na rabarbar nadal trwa :)

 Tarta Rabarbarowa

125 g masła (najczęściej kostki masła mają po 200 g)

szklanka mąki pszennej - u mnie tortowa

1/3 szklanki zmielonych płatków migdałów

1/3 szklanki cukru 1 cukier waniliowy

2 żółtka

Dodatkowo:
bułka tarta do wysypania formy + odrobina masła do jej wysmarowania

okrągła forma do tart

garść migdałowych płatków i garść mąki  (do kruszonki)

Ciasto zarabiałam ręcznie - łącząc w misce wszystkie składniki.
Ciasto chłodziłam około 1h w lodówce - zawinięte w woreczek foliowy.

Nadzienie:

5 łodyżek rabarbaru obranego ze skórki i pokrojonego na około 1 cm kawałki

2-3 łyżki cukru

20g masła

2 szczypty cynamonu

Rabarbar posypałam cukrem, odstawiłam na pół godziny. Przesmażyłam na patelni na maśle do momentu kiedy zrobił się miękki  - wyglądem  odrobinę przypominał rabarbarowa marmoladę ;) Dodałam cynamon. Odsączyłam masę na sitku.

Piekarnik rozgrzałam do 190 stopni (dla formy porcelanowej). Jeśli jednak macie cieniutką formę do tart - np. teflonową wystarczy piekarnik nastawić na180 stopni.

Dno i boki  formy wysmarowałam masłem i posypałam bułką tartą.

2/3 ciasta rozłożyłam na dnie i bokach - prawie jak na klasyczną tartę, z tą jednak różnicą że absolutnie nie przejmowałam się brzegami. Spód podpiekłam przez 10 minut w piekarniku.
Formę po tym czasie wyjęłam z piekarnika (uwaga gorące) i wyłożyłam na ciasto masę rabarbarową.

Pozostałą 1/3 część ciasta połączyłam z garścią mąki i garścią migdałowych płatków. Starłam na tarce - na masę rabarbarową.


Formę włożyłam ponownie do piekarnika. Piekłam 25 minut, po zrumienieniu wierzchu (jakieś 15-18 minut) ciasto przykryłam folią aluminiową nie zmniejszając temperatury.
Podawałam do jedzenia - lekko ciepłą.


 

Bułgaria i sałatka ziemniaczano-krabowa

Na ostateczną zachętę :)

 

 

No i na koniec:

Salatka ziemniaczano-karabowa z oliwkami i kukurydzą.

Niestety, zatopiona w majonezie

 - niemniej inspiracje można, jak najbardziej, czerpać :)

Nesebar

Stare miasto Nesebar (Nesebyr)

 

Położone w prowincji Burgas. Nazywane perłą Morza Czarnego. Wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.  Jako, że mieszkaliśmy całkiem niedaleko,  zwiedzić je było obowiązkiem :) I chyba jednym z najprzyjemniejszych obowiązków, podczas "włóczęgi" po bułgarskim wybrzeżu.

Stara, zabytkowa część Nesebaru położona jest na półwyspie, połączonym z lądem wąskim pasmem drogi. Bez trudu dostępna dla samochodów. Zaraz po wjeździe, dostępny olbrzymi - wygodny parking.

 

Jeszcze na początku ubiegłego stulecia, Nesebar pozostawał turystycznie zapomniany.
Ponownie został odkryty po wybudowaniu, w latach socjalistycznego prosperitum, Słonecznego Brzegu" (1956). Czyli największego, najbardziej znanego kompleksu turystycznego Bułgarii. Dla mnie osobiście odrażającego (bo ludzie wszędzie, i w ogóle nie nie nie).
 

Z okresu kiedy mieszkali tu Trakowie (ósmy wiek p.n.e.), odnaleziono w Nesebarze pozostałości murów obronnych. Później miasto przejęli na czas jakiś Grecy, a w 72 roku p.n.e. zostało włączone do Cesarstwa Rzymskiego.Intensywny jego rozwój nastąpił za panowania cara Iwana Aleksandra. Z tego okresu pochodzi np. Cerkiew ChrystusaPantokratora.

W 1453 roku Nessebar stał się częścią imperium osmańskiego.

Co można zwiedzić?

Muzeum Archeologiczne
Cerkiew Św. Stefana
Cerkiew Św. Spassa  
Cerkiew św. Paraskewy



Zwiedzając Nesebar w okropnym upale, szukaliśmy schronienia w cieniu  drzew lub pod pokryciami straganów.
Uliczki, skąpane w prażącym słońcu, dawały poczucie odrealnienia czasu i miejsca.
Może dlatego, że chwilami zwiedzaliśmy je zupełnie samotnie ?

Posumowując: Stare Miasto jest niezwykle urokliwe; w pamięć zapadają wąskie uliczki, kamienne domy. Prześwitujące między murami morze. Są też liczne restauracje ... i wszechobecne stragany z pamiątkami.

 

 Niestety, wypatrzyliśmy i takie "pamiątki":

Paella Valenciana

Syn wręcz zażądał, abym doszkoliła się w gotowaniu paelli. 

Cóż, wydawało mi się, że to co gotuję paellę przypomina...

Niewątpliwie się myliłam ;)

Niedawno, całkiem przypadkiem znalazłam się w niezwykłym miejscu. 

Przypadkiem, wzięłam udział w niecodziennym kursie gotowania,

pod bacznym okiem mistrza i mistrzyni kuchni.

 Na kurs gotowania zaproszono mnie do

A moje danie popisowe to obecnie Paella Valenciana!

Wykonanie i przepis proste - pod warunkiem posiadania oryginalnych składników :)

Tort wściekle różowy na Walentynki (lub nie)

 
Na biszkopt:

7 jaj "0"-  trzymanych chwilę poza lodówką, aby uzyskać temp. pokojową
200 g cukru pudru
1 szklanka (144 g) mąki pszennej
1/3 szklanki (50 g) mąki ziemniaczanej
czubek od noża różowego barwnika w proszku
szczypta soli do ubicia białka

Dodatkowo: tortownica  (w oryginale o średnicy 24 cm - u mnie  mniejsza), wyłożona papierem do pieczenia

0. Piekarnik nagrzać do 180C.
1. Białka oddzielić od żółtek. Białka ubić na sztywno ze szczyptą soli (u mnie największa wartość obrotów KA). Dodawać po łyżce cukier puder - nie przerywając miksowania (puder może troszkę "prószyć" na boki). Ubijać przez około 2 minuty, aż białka będą błyszczące.
2. Potem - ciągle ubijając, dodawać po 1 żółtku. Przerwać ubijanie.
3. Dosypać barwnik - znów ubijać przez chwilę, do równomiernego rozprowadzenia koloru. Jeśli uznacie, że kolor ciasta  nie jest jeszcze zadawalająco intensywny - dosypać dosłownie milimetr barwnika.
4. Przesiać przez sitko mąkę pszenną i wymieszać ją z mąką ziemniaczaną. W trzech partiach dodać mąkę do różowej masy jajeczno-cukrowej - za każdym razem miksować krótko (u mnie na najmniejszych obrotach miksera) do połączenia się składników.
5. Ciasto przełożyć do tortownicy i wstawić do piekarnika.
6. Piec przez 30 minut (lub do suchego patyczka), od razu wyjąć z piekarnika i odstawić na blat.
7. Ostudzony biszkopt pokroić na 3 krążki. Skrawki biszkoptu zachować i zmiksować na okruszki - posłużą za ozdobę tortu. Ja miałam wierzch ciasta nieco bardziej przypalony, więc go odkroiłam i bez żalu wyrzuciłam.

Masa:
10 łyżek cukru pudru
750 g mascarpone (zimnego)
własnoręcznie bita śmietana z kremówki

Dobrze wymieszać składniki.

Pącz do nasączenia biszkoptu: woda mineralna + sok z cytryny
Do ozdoby - kulki rafaello, zmiksowane okruszki biszkoptu i zmiksowane orzechy.

Biszkopty nasączyć pączem, przekładać masą z serka i bitej śmietany. Wierzch i boki również posmarować masą, obsypać okladnie okruszkami ciasta i orzechów. Na koniec umieścić kulki rafaello.

No i najważniejsze: dobrze się bawić zajadając tort, którego środek niewątpliwie zadziwi - najlepiej z najbliższymi.

2016

Dobrze zacząć Nowy Rok :)

2016 z nowymi nadziejami

i pomysłami

Wszystkiego dobrego !