Kuchnia – serce domu
Trzeba o zagrożeniach
wolności mówić z całą mocą, używając klarownego, jasnego języka.
B. Komorowski
Moje „kuchenne” przemyślenia
to skutek porannej prasy, w której natrafiłam na fragmenty przemówienia Prezydenta
Komorowskiego, wygłoszone wczoraj (10 września 2014) w Bundestagu z okazji 75 rocznicy wybuchu II
wojny światowej.
Jak się ma kuchnia i kulinarny blog do przemówienia prezydenta
Komorowskiego ktoś zapyta?
Ano całkiem blisko. Ale
może po kolei…
Prezydent wspomina w wystąpieniu, że urodził się w domu który opuściła
wcześniej niemiecka rodzina. Że bawił się zabawkami ’jakiś’ niemieckich dzieci,
a owa nieznana mu niemiecka rodzina doświadczyła krzywd związanych z wygnaniem
podobnych do krzywd wyrządzonych Polakom wypędzanym z byłych terenów wschodnich
przedwojennej Rzeczpospolitej.
Słowa te odblokowały w mojej pamięci obrazy zapomniane. Obrazy
dzieciństwa spędzanego u babci, która także mieszkała w domu opuszczonym przez,
uciekających po wojnie z Polski, Niemców. Pamiętam doskonale tamtą niemiecką
kuchnię, którą chyba do dziś stawiam sobie za ideał.
Była tam i zabudowa na wymiar i piękne biało-czarne kafle na podłogach
i wielki stół na środku kuchni. Nieznany
mi niemiecki architekt dostrzegł potrzebę posiadania w domu spiżarni! Wow!
Wchodziło się do niej wprost z kuchni, nie było tam okien i wiało
lekkim chłodem – bo pomieszczenie nie było ogrzewane. Pamiętam pozostawione wraz z mieszkaniem kuchenne gadżety, którymi jako
dziecko socjalizmu się zachwycałam. Przedmioty dziś tak popularne, że niemal ich
nie dostrzegamy jak chociażby krajalnica do jajek, wkładka do gotowania na
parze, czy piękna klepsydra w drewnianej oprawie do odmierzania czasu gotowania,
w której różowy piasek przesypywał się leniwie z jednej części do drugiej.
Pamięć o tym, mieszkała w jakimś zakamarku mojego mózgu i nagle dzisiaj,
z wyrazistością przeogromną, zostaje przywołana.
A moje serce domu?
Ostatnio jest nieco zaniedbane - o tym
może przekonaliście się sami, bo na blogu
nie pojawia się zbyt wiele wpisów. O remoncie
kuchni myślę już od jakiegoś czasu. Intensywnie przeglądając magazyny
wnętrzarskie, słuchając znajomych (dziękuję matce-wariatce za namiar ) , którzy
remont lub nową kuchnie mają za sobą. I
marzę o paru udogodnieniach, których nijak nie jestem w stanie zrealizować. Jak chociażby ta niemiecka spiżarnia z domu
mojej babci.
<< Strona główna